Getijdenkracht

De getijdenkracht is omgekeerd evenredig met de derde macht van de afstand en recht evenredig met de massa van het aantrekkende lichaam.

Intuïtief is het duidelijk dat de getijdenkracht klein is als het zwaartekracht bijna constant is in de ruimte en sterker is naarmate het veld meer varieert.

Nadat Newton zijn beschrijving van de getijdenkracht had gegeven en had laten zien dat het water op aarde zich ongeveer zo gedroeg als op grond van zijn theorie verwacht kon worden, liet hij het onderwerp verder rusten.

Ze denken namelijk dat de maan zo’n 4,35 miljard jaar geleden door de getijdenkracht van de aarde opnieuw smolt.

Hij beschreef hoe het water in dat kanaal ging bewegen als gevolg van de getijdenkracht, veroorzaakt door het andere lichaam, waarbij hij er wel rekening mee hield dat het water, als gevolg van de wrijving, vertraagd werd.

De prijsvraag van 1738 van Parijs Nadat Newton zijn beschrijving van de getijdenkracht had gegeven en had laten zien dat het water op Aarde zich ongeveer zo gedroeg als op grond van zijn theorie verwacht kon worden, liet hij het onderwerp verder rusten.

In 1858 werd voor het eerst een beschermingsdeklaag aangelegd, waardoor de westelijke kaap tegen de getijdenkracht en de daarmee verbonden kusterosie beschermd werd.