Gide in een zin

Volgens Stravinsky begreep Gide niets van dat proces; Gide dacht dat de componist slechts de klemtonen van de schrijver hoefde te volgen.

Cijfers die VUB-onderzoeker Gide Van Cappel verzamelde bij de Vlaamse overheid geven Vermaanen gelijk.

Volgens burgemeester Gide Oude Kotte is echter van alles geprobeerd om de neuzen één kant op te krijgen.

Generaal Glen VanHerck vertelde journalisten in het Pentagon deze week dat er inmiddels al een derde test met GIDE wordt ondernomen.

Let op André Gide die zijn homoseksuele coming out in Algerije beleefde, met een jonge Algerijn.

De directeur van het tijdschrift, Alfred Vallette, bracht hem in contact met Gide en het werd een onmiddellijke vriendschap.

Hij bezorgde ook de publicatie van de correspondentie Gide-Rilke-Verhaeren.

In 1926 kwam Les Faux-monnayeurs uit, door Gide wel zijn "enige roman" genoemd.

In 1961 verscheen van hem een artikel in de Revue de Paris onder de titel: Les Femmes dans l'œuvre de Gide.

In de jaren veertig ontwikkelde zijn denken over het concept van de vrijheid zich: absolute vrijheid, aldus Gide, was zowel schadelijk voor de maatschappij, als voor het individu.

Ze groeide op in een intellectueel milieu, kende de Catalaanse schrijvers van haar tijd, maar liet zich ook spireren door Proust, Woolf, Sartre en Gide.

Als gedreven denker en voeler die openlijk voor zijn vaak omstreden mening uitkwam, heeft André Gide een belangrijke rol gespeeld in het culturele leven van zijn tijd.

Deze geschiedenis van de Franse intellectuelen in de twintigste eeuw is onderverdeeld in drie tijdperken, die van Barrès, Gide en Sartre.

Hij was recensent van de Times, de biograaf van Donne en Swinburne, hij introduceerde Ibsen en Gide in Engeland, was bevriend met Henry James en Thomas Hardy, enzovoort.

In tegenstelling tot de meeste andere linkse intellectuelen uit die jaren sloot Gide niet zijn ogen wanneer hij werd geconfronteerd met de realiteit.

Aan Andre Gide schreef Proust ooit dat het zijn ambitie was om iets te ontdekken van 'de inwendige compositie van die verre werelden die andere mensen voor ons zijn'.

Daartoe behoorde Adrienne Monnier die in de rue de l'Odéon de boekhandel 'La maison des amis du livre' exploiteerde, een zaak die ook door Rilke, Gide en Colette werd gefrequenteerd.

Gide wilde de schrijvers die in zijn tijdschrift publiceerden ook de kans geven om hun boeken uit te geven bij 'les Éditions de la Nouvelle Revue Française'.

Hij inspireerde het intellectuele wantrouwen van André Gide, George Orwell en andere eenzame zielen die tegen de stroom waandenkbeelden en krankzinnige geweldsexplosies van hun eeuw in roeiden.

In 1920 schreef Gide hoe hij zich ergerde aan de afbrekende en negatieve wijze waarop Paul Valéry en Cocteau zich uitlieten over anderen.