Gidsfossielen

Het gebruik van gidsfossielen is gebaseerd op de aanname dat verschillende gesteentelagen die dezelfde fossielen bevatten in dezelfde periode zijn afgezet.

Het is daarmee een soortgelijke cirkelredenering als de datering via gidsfossielen!

Door hun snelle evolutie zijn het gidsfossielen bij uitstek waardoor ze vaak gebruikt worden voor biostratigrafische datering.

Het zijn belangrijke gidsfossielen om relatieve datering te doen ( biostratigrafie ) omdat ze een snelle evolutie kenden en zeer veel verschillende soorten vormden.

Rond 1830 had Charles Lyell het Tertiair van Zuid-Frankrijk, Gérard Paul Deshayes de opvolging in het Bekken van Parijs en Heinrich Georg Bronn het Italiaanse Tertiair met behulp van gidsfossielen onderverdeeld.

Correlatie komt meestal voornamelijk tot stand door biostratigrafie (met behulp van gidsfossielen ) en/of lithologie.

Gidsfossielen Veelal worden fossielen gebruikt om de relatieve ouderdom van de betreffende aardlaag te bepalen.

Nummulieten zijn typisch voor Eocene gesteenten uit het Middellandse Zeegebied en zijn daarom goed geschikt als gidsfossielen voor het tijdvak.