Giltrap

De laatste track is van Giltrap zelf als voorbeeld hoe Jansch de muziek van Giltrap beïnvloed heeft.

Giltrap was niet tevreden met zijn vorige album Giltrap ; hij vond de productie maar matig en zat op een dood spoor.

Giltrap begon met gitaarspelen toen twaalf jaar oud was.

Hij schreef vervolgens stukken over gitaar in Total Guitar, die later in boekvorm verschenen onder de titel Total Giltrap.

De hoes was toen niet naar de zin van Giltrap; hij wilde een afbeelding van Blake.

Door het relatieve succes van Visionary kreeg Giltrap iets meer armslag.

Double vision is een studioalbum van Gordon Giltrap en Raymond Burley.

Giltrap keerde zich snel weer van die band af en bleef solo spelen.

Degenen die moesten beslissen waren Miles Copeland en John Sherry, die Giltrap als management onder hun hoede namen.

Eind jaren 70 en begin jaren 80 kreeg Giltrap ook enige radiobekendheid in Nederland.

Giltrap gaf ook singles uit en zijn lied Heartsong haalde de 21e plaats in de Britse Single Top 50 en werd later gebruikt als herkenningsmuziek van de televisieserie Holiday.

Giltrap werd in de jaren tachtig gezien als gitaarheld, maar was te bescheiden om definitief door te breken.

Giltrap wilde te veel laten horen hoe goed hij technisch onderlegd was.

In het voorprogramma speelden Gordon Giltrap en Oliver Wakeman om hun laatste album te promoten, dat album getiteld Ravens and lullabies verscheen ook bij Esoteric Antenna.

Muziek Het volgende album in de reeks van Gordon Giltrap, The brotherhood suite, is mogelijk nog obscuurder.

The solo album is een loze kreet, Giltrap had al eerder solowerk uitgegeven.

Wakeman nam op in zijn Opus Suite; Giltrap in Elversound en Opus Suite.

Zijn naam dook voor het eerst op bij het album Gordon Giltrap van de gelijknamige artiest uit 1968.