Ginnungagap

Toen zei Evenhoog: 'Het noordelijk deel van Ginnungagap werd door een zware massa van ijs en rijp gevuld, met daarvoor regen en ijskoude wind.

Maar in het zuidelijk gedeelte van Ginnungagap werd het lichter door de vonken en gloeiende sintels die uit M�spellsheimr kwamen aanvliegen.

Dit was nadat de oerwereld in de Ginnungagap zich door de werking van vuur en ijs had gevormd en nadat de meeste oerreuzen waren omgekomen door het opofferen van die oerwereld ( Ymir ).

Ze brachten Ymir naar het midden van Ginnungagap en ze maakte van hem de aarde en uit zijn bloed de zee en de meren.

Beide werelden zijn volgens het Oudnoords scheppingsverhaal uit de wil van Fimbultyr ontstaan in de eindeloze wereldgrond (Ginnungagap), waar zij ten slotte tot het ontstaan van Ymir bijdragen en daarmee het bestaan van de materie mogelijk maken.

In de Noordse mythologie heet dit bijvoorbeeld Ginnungagap of gapende leegte, en in de Griekse mythologie wordt het niets Chaos genoemd.

De bakermat van het ontstaan Ginnungagap is dus de gapende leegte waarin de werelden zich spontaan condenseren en vormen vanuit het niets.

In het begin was het universum verdeeld in twee delen gescheiden door een grote kloof, de Ginnungagap (gapende leegte).