Gitaarriffs in een zin

Voyager is zo extreem niet: melodieuze progressieve metal is het, gebouwd op gitaarriffs én synthesizerloopjes, in kraakheldere productie en met een zanger met ijzersterke (cleane) strot.

We kunnen wonen in de gitaarriffs die we spelen, als er maar een goeie melodie bovenop ligt.

Met watergekletter, en via de gitaarriffs zwaardgekletter.

De thema's gingen van New Beat tot Hardcore Punk, en van hiphop tot uitsluitend gitaarriffs.

In plaats van een puur punkalbum werd dit album overheerst door stevige gitaarriffs en stevige synthgeluiden.

Marc Lohausen van Ox-Fanzine schreef in 1998 in een recensie dat het album Doublebass-attack, high-speed en mid-tempo passages en heavy gitaarriffs doet denken aan de band No Escape.

Terwijl nieuwe nummers Say It en Bedhead lijken op The Strokes door de repeterende, rammelende gitaarriffs.

Met energieke drums, fijne basloopjes, meeslepende gitaarriffs, tamboerijn en mondharmonica zorgt Close 2 Fire voor een onvergetelijke performance.

Aangedreven door agressieve drums knerpen de gitaarriffs door merg en been en lijkt er een achtervolging plaats te vinden in het Wilde Westen van Tarantino.

Drums als een machinegeweer, met daar overheen even ratelend klinkende gitaarriffs.

Le Prince Harry draaide hyperactieve elektronica door de gehaktmolen en voegde er nog een woeste bas en ontspoorde gitaarriffs aan toe.

Voortkabbelende gitaarriffs en jazzy drums die overspoelt worden met overstuurde gitaarsolo’s.

Wij verwachten: een fenomenale verzameling van beats, gitaarriffs, raps, en zang in dat mooie taaltje dat zoveel op het Nederlands lijkt.

Geen ellenlange barokke gitaar­solo’s, maar afgemeten, bijna ritmische gitaarriffs.

De strenge, industriële gitaarriffs trekken op met minstens zo verbeten riffs op de synthesizers.

De ronkende bas van Sven en de knallende drums van Jules worden aangevoerd door de aanstekelijk enthousiaste frontman Steef, die de vocalen en gitaarriffs voor zijn rekening neemt.

Heerlijke grooves en een combinatie van messcherpe gitaarriffs met funky solo’s op Rhodes en Hammond geven de band een herkenbare, eigen sound.

De acht nummers klokken samen eenendertig minuten en worden gedragen door brute gitaarriffs en strakke grooves.

Op de albums van Jon Oliva's Pain, zijn nog songteksten en gitaarriffs van Criss Oliva te horen.

Ook muzikaal laat de groep zich niet in een hokje stoppen: met metalachtige gitaarriffs, Nederlandstalige teksten en een onmiskenbare punkattitude is het lastig de muziekstijl van Van Katoen te benoemen.