Glansden

Herinneringen aan de momenten van geluk die hij heeft meegemaakt en vervolgens oppoetste, en nog eens oppoetste, tot ze glansden als een, ja, verzin maar eens wat anders dan een cliché.

Hun schubben glansden in het schijnsel van de lantaarns die de hut, die zeer somber was, spaarzaam verlichtten.

Zij glansden voor een kort ogenblik, en verdwenen snel.

Zijn schoenen glansden zoals gebruikelijk.

Zijn leren puntschoenen glansden sprookjesachtig op het modderige terrein.

Zijn ogen glansden terwijl hij naar hem keek.

Ik meende dat mijn ouders glansden als opgewreven kristal.

De bakkers werden er grauw en wezenloos onder hun arbeid, de slagers glansden er van vet, een dominee sprak er iedere zondagmorgen gewijde woorden, als waren er geen grote vraagstukken.

Haar heupen glansden nog na van mijn zout.

Het enige wat ze zag was de gestroomlijnde kokervorm van de romp, en de vleugels die vaag glansden in het schijnsel van de landingslichten van andere naderende toestellen.

Zijn ogen glansden van plezier.

Ik wist de hand te leggen op drie nummers, de nummers 1, 3 en 7, en vanaf de covers ervan glansden Frank de Boer, Phillip Cocu en Aron Winter me toe niet de jongste generatie.