Glissando

Het te veelvuldig oefenen van glissando's kan gevolgen hebben voor de gezondheid: er kunnen door de wrijving blaren of schaafwonden ontstaan aan de vinger indien men te vaak dezelfde glissando met het 'vlees' oefent.

Zijn glissando’s zijn totaal opwindend: een lange toon kan ineens scherp ter hemel accelereren, daar een tijd blijven liggen en dan met een boog diep de aarde in boren.

Geweldig verklankte Larissa Groeneveld met grote snelle sprongen, lange opbouwende tonen en tenslotte wiebelig wegstervend dalende glissando’s steeds opnieuw een ijle hoop die uiteenspatte in twijfel, als een soort soundtrack van de Sisyphus-mythe.

De uitvoering van glissando's vergt een speciale speeltechniek, waarbij doorgaans de zijkant van een vinger of de nagel wordt gebruikt.

Deze worden echter weinig gebruikt, voornamelijk door het ontbreken van de mogelijkheid om een glissando te maken en andere eigenschappen die voortkomen uit het gebruik van een schuif.

Dit kan met de buitenkant van je nagel zijn (voor glissando's), maar ook met de binnenkant, naar de palm toe.

Het was zijn voorstel om de glissando zo te spelen zoals het tegenwoordig nog steeds gespeeld wordt, en Gershwin vond dat een goed idee.

Omdat het glijden van de ene naar de andere toon (ook wel glissando genoemd) goed te horen is, maakt dit de gitaar (vooral de elektrische) als instrument zeer geschikt voor melodieën.

Net op het moment dat de muziek handen en voeten lijkt te krijgen steekt de piano zelf een spaak in het wiel in de vorm van een alles versjterend glissando omlaag.

Sinds jaar en dag streek hij overal in de stad zijn verleidelijke glissando's te voorschijn.

Glissando zoals bij 1, op joe (zie vb.

Glissando: een glijdend verloop van toonhoogte.

Bij snaarinstrumenten wordt een glissando bij voorkeur op 1 snaar uitgevoerd, een portamento niet noodzakelijkerwijs.

De muziek lijkt af en toe letterlijk weg te zakken, door toepassing van aflopende microtonale akkoorden en glissando 's naar beneden.

Eén van de meest kenmerkende klanken van de piri is de rijke vibrato en glissando die gebruikt wordt.

Gershwin vond dit zo leuk dat hij het glissando in de partituur handhaafde.

Pianoglissando's In de pianoliteratuur treft men (reeds vanaf Beethoven en tijdgenoten) vele vormen van glissando's aan.

Tot de zogeheten naslaande versieringen behoren verder: de portamento en glissando (na een lange noot).

Young populariseerde een aantal technieken zoals glissando in het saxofoonspel, waarbij hij lange, glijdende tonen (over meer dan een octaaf ) produceerde, die veel leken op wat jazzzangers deden.

Als de piano's in de juiste volgorde worden bespeeld, kan het effect van een glissando bereikt worden.