Glossolalie

Dat spreken in tongen (glossolalie) is een kenmerk van veel pinksterdiensten.

In deze literatuurstudie wil ik een aantal theorieën over het fenomeen glossolalie uitlichten.

Glossolalie begint zonder dat men specifiek ergens hoeft aan te denken.

De glossolalie is ook een teken voor de doop in de Heilige Geest voor degenen, die nog niet kunnen geloven, dus nog niet zeker weten, dat zij deze doop ontvangen hebben.

Paulus komt nu tot het wezen van de glossolalie.

Tegelijkertijd functioneert de glossolalie als een scheidslijn.

Zo'n bevel wordt dus ondersteund door het gebruik van de glossolalie.

De linguïst Roman Jakobson onderzocht de glossolalie bij een sekte in Rusland en registreerde de klankverschuivingen in de bezweringsformules (zie b.v. Yaguello, 1984).

In bepaalde christelijke groeperingen (met name die van de pinkster- en charismatische beweging ) wordt xenoglossie bijvoorbeeld als een positieve religieuze ervaring nagestreefd (zie christelijke glossolalie ).

Verondersteld wordt dat de Pythia van Delphi zich van glossolalie bediende.

Hieronder vallen onder meer profetie en glossolalie (klanktaal of het spreken in tongen).