Golfvormen

Door de verschillende golfvormen, bestaat het licht in een multimode vezel, bij het bekijken van zo’n dwarsdoorsnede, al uit een patroon van spikkels met verschillende intensiteit: het is van nature al ‘gescrambeld’.

Doorgaans produceert een laagfrequente oscillator dezelfde golfvormen waaruit gekozen kan worden als een geluidsoscillator.

In een periode van vier weken, in februari en maart, worden deze blokken met kweldergras blootgesteld aan verschillende golfhoogtes, golfvormen en waterstanden.

De meeste oscillatoren hebben enkele gangbare golfvormen voorradig, waaruit de gebruiker kan kiezen.

De synthetische golfvormen konden dan pulsbreedte gemoduleerd worden en doorgevoerd naar een digitale 4-traps Low Pass Filter (LPF) voor subtractieve synthese.

Een typische eigenschap van het hammondorgel is het gebruik van " drawbars " (schuifweerstanden) om de golfvormen in variërende mate te mengen.

Elk apparaat heeft weer andere klankmogelijkheden en golfvormen ingebouwd, maar de basisopbouw van de virtueel en echt analoge synthesizers is grofweg hetzelfde.

Elke DCO kon gebruik maken van 1 van 32 verschillende golfvormen.

Uit een wavetable kan een golfvorm gekozen worden als bron, maar vaak gebruikt men meerdere golfvormen waartussen geleidelijke overgangen ( morphs ) gemaakt worden.

Daarnaast is 4 MB aan golfvormen meegeleverd voor de wat meer traditionele synthgeluiden.

Deze enigszins vreemde manier om golfvormen te produceren geeft de YM3812 een kenmerkend geluid.

Deze golfvormen worden samengevoegd en door een filter en een amplitude envelope gestuurd (van het type ADSR ).

Elke oscillator kan sinusgolven produceren die in drie andere golfvormen kunnen worden gewijzigd.

Het instrument beschikt over drie oscillatoren die meerdere golfvormen kunnen weergeven en over een ruisgenerator.

Omdat de golfvormen worden gemaakt door mechanische toonwielen en niet door elektronische oscillatoren wordt het hammondorgel elektrisch en niet elektronisch genoemd.