Gondulfus in een zin

Over de beweegredenen van Gondulfus bij de bouw van de magnum templum bestaat onder kringen van historici veel discussie.

De katholieke parochie van de heiligen Monulfus & Gondulfus ontkiemde en leeft.

De Acta Sanctorum vermelden twee vitae van Gondulfus, waarvan de oudste uit de 11e eeuw stamt.

De la Haye, p.47 Keizer Hendrik III liet in 1039 het gebeente van de bisschoppen Monulfus en Gondulfus verheffen en in een stenen reliekkist bij het altaar plaatsen.

Het gilde heet Sint Monulfus en Gondulfus.

Keizer Hendrik III liet in 1039 het gebeente van Monulfus en Gondulfus verheffen en in een stenen reliekkist bij het altaar plaatsen.

Ook voor de relieken van Monulfus, Gondulfus, Candidus en Valentinus werden rond diezelfde tijd reliektafels gemaakt.

Volgens een latere legende, gebaseerd op de foutieve lezing van een oude tekst, zouden de heiligen Monulfus en Gondulfus in 1039 uit hun graf zijn opgestaan om te Aken de inwijding van de nieuwe dom bij te wonen.

De legende vertelt dat de Heiligen Monulfus & Gondulfus tijdens het bekeringswerk hier botermelk kwamen drinken.

Den Hartog (1991), p. 484. Van Monulfus zijn twee vitae bekend, beide uit de elfde eeuw; van Gondulfus eveneens twee, waarvan de oudste in de elfde eeuw door Jocundus is geschreven.

De reliektafels van Monulfus en Gondulfus lijken onderling het meest op elkaar: de twee bisschoppen van Maastricht kijken vanuit hun graf omhoog naar een engelenpaar dat gereed staat om hun de hemelkroon aan te reiken.

Gondulfus wordt meestal baardloos afgebeeld.

In die stad bevinden zich diverse schilderijen en beelden van Monulfus, meestal in gezelschap van Gondulfus ("Monnie en Gonnie").

Met de cenotaaf van Monulfus en Gondulfus speelde proost Humbertus in op de toegenomen belangstelling voor de kerkstichters van de Sint-Servaas.

Tijdens deze plechtigheid, waarbij Geldulfus de gastheer was, vond de elevatio van de relieken van de 6e-eeuwse Maastrichtse bisschoppen Monulfus en Gondulfus plaats.