Gründgens

Mann was verliefd op Gründgens, zag met lede ogen aan dat hij met zijn lievelingszus Erika trouwde, was woest toen Gründgens bleef doorwerken onder het nazi-regime.

Gründgens' collaboratie met het nazibewind (hij was zeer geliefd bij Joseph Goebbels ) bracht Klaus Mann ertoe de hoofdpersoon van zijn roman Mephisto op Gründgens te baseren.

Het fictieve personage van Hendrik Höfgen zou te veel gelijkenis vertonen met de in 1963 overleden toneelspeler Gustav Gründgens, die als pikante bijkomstigheid in de jaren twintig een paar jaar met Erika Mann getrouwd en met Klaus bevriend was geweest.

Niettemin werd het boek in 1966 na een door de geadopteerde zoon van Gründgens aangespannen rechtszaak uit de roulatie genomen.

Hij verafschuwde Gründgens' rol in de pompeuze nazistische cultuurpolitiek, zijn gevlei en gekonkel met Hermann Göring en Joseph Goebbels.

Meneer Gründgens, zo schrijft de Berlijnse uitgever op 5 mei 1949 aan Klaus Mann, «spielt jetzt wieder eine sehr bedeutende Rolle».

Zijn centrale personage heette weliswaar Henrik Höfgen, maar het wás onmiskenbaar – ook al heeft Mann dat later steeds ontkend – Gustav Gründgens, acteur, toneelleider, meeloper in het Duitse toneel tussen 1933 en 1945.

Gründgens probeerde het repertoire van het Staatstheater ondertussen ideologisch frei te houden.

Klaus Mann (in de ballingschap van de dood) en Gustaf Gründgens (in het Duitsland van na de oorlog) ontmoeten elkaar in een koorddansnummer.

Gustaf Gründgens stierf veertien jaar na Klaus Mann, áls Klaus Mann, eenzaam, uitgeblust, op een hotelkamer.

Gustav Gründgens - theaterlieveling van de nazitop.