Graanschuur

Waarom ben je niet in de graanschuur?

En dat willen ze dus in de graanschuur van Europa afschieten.

Experts vrezen dat het tientallen jaren zal duren om de schade aan Europa’s graanschuur te herstellen.

Kortom een uitbreiding van de Europese invloedssfeer in de graanschuur van Europa is een goede zet.

Mykola Ratoesjenko, een boer in de provincie Odesa, heeft tweeduizend ton tarwekorrels in zijn graanschuur.

Oekraïne geldt als graanschuur voor de rest van de wereld.

Ooit de graanschuur van het Romeinse Rijk, nu halen ze hun graan uit Oekraïne en Rusland.

Op de markt en in speciaalzaken dus, maar vooral in de verpakkingsarme supermarkt De Nieuwe Graanschuur.

We hadden toch een graanschuur in Europa?

Dat is niet voor niets een mondiale graanschuur.

De graanschuur van de wereld wordt een chemische stortplaats, een voor gehersenspoelde jonge Russen en de laatste rustplaats van het ego van Vladimir Poetin.

De provincie Konya was ooit de graanschuur van Turkije, maar tegenwoordig kiezen boeren vaker voor mais en bieten: deze gewassen leveren meer geld op, maar hebben ook meer water nodig.

Dictator Salazar eiste dat de Alentejo de graanschuur van Portugal zou worden, en zo geschiedde.

Door de oorlog in Oekraïne (de graanschuur van Europa), de duurdere prijzen voor vetten en de dolle energieprijzen zien ze zich genoodzaakt ook de prijs van een brood op te slaan.

Europa's graanschuur zit op slot door oorlog, wat kunnen we zelf doen?

Het gegeven dat tot in begin tachtiger jaren van de vorige eeuw op dezelfde plek een in 1844 gebouwde houten graanschuur van 9 meter hoog stond, kon de gemeente niet vermurwen om alsnog tot legalisering van het tuinsieraad over te gaan.

Het heet niet voor niks de graanschuur van Europa te zijn.

Het uitgestrekte land is nog steeds de graanschuur van Europa.

In onze nieuwe graanschuur kan die machine het graan gaan schonen en kunnen we tevens onze voorraad granen, onze oogst opslaan.

In veel Arabische landen is nervositeit ontstaan, als gevolg van de oorlog in Oekraïne: landen als Egypte, Jemen en Libanon leunen sterk op de ‘graanschuur van de wereld’ voor de import van tarwe.