Grabijn

Via Frits Grabijn komt Oosting in Amsterdam bij (1872-1951).

Grabijn kreeg het na het dreigen met een kort geding voor elkaar om in 1992 aanwezig te zijn bij de algemene ledenvergadering in Utrecht.

Tot slot speelde ze samen met Nienke van As, Rhodé Grabijn en Marret Baaij de “Dance of the Sugar Plum Fairy” van P.I. Tschaikowsky en als laatste het 1e deel van het Concerto van F. Krommer.

De leerlingen die alle 3 op C niveau spelen zijn: Willemijn Ouwersloot, Rhodé Grabijn en Nienke van As.

Het verdriet over de overleden zoontjes "gaat nooit over", zegt Riet Grabijn.

En toen in 1984 plots Riet Grabijn-van Putten lid werd van de SGP, was het hek van de dam: het debat over de positie van vrouwen binnen de Staatkundig Gereformeerde Partij is sindsdien nooit gestagneerd.

In een toelichting in het Nederlands Dagblad zegt Grabijn dat ze verbolgen is over de weigering van het hoofdbestuur van de SGP om opnieuw met haar in gesprek te gaan.

Gertrude Grabijn was toen ook van de partij.

Een van die vrouwen, Riet Grabijn-van Putten, trad hierbij in de openbaarheid en stelde de positie van SGP-vrouwen met politieke ambities publiekelijk aan de orde.

Toen zij dertien jaar was kreeg haar moeder een ernstige ziekte waaraan zij later zou overlijden en het circus van Rob (Grabijn) Roberti ging door tegenvallende bezoeken failliet.