Grammofoons

Een replica van de allereerste fonograaf, honderden grammofoons en talloze antieke jukeboxen.

Veel grammofoons bezaten dan ook twee naalden, gemerkt met een M (van microgroef) en met een N (van normale groef).

Zo zijn er onder meer glaswerk, schrijfgereedschap, religieus antiek, horloges, bronzen beelden en grammofoons te koop.

Mannen die hun grammofoons laten reviseren of in een lezing haarfijn de verschillen uitgelegd willen krijgen tussen mono, bi-ampli en stereo.

Zwarte personages bestaan niet, behalve als leden van bloeddorstige stammen of slaven die iedere keer opnieuw een verbijsterend assortiment aan tenten, grammofoons en klerenkasten van de blanke jagers door de jungle moeten sjouwen.

Deze grammofoons spelen platen af met brede groeven op een snelheid van 78 toeren.

Latere grammofoons hebben steeds een elektrodynamisch element, dat kwalitatief beter is, maar een zwakker signaal afgeeft, zodat de versterker een aparte ingang voor de platenspeler nodig heeft met een extra voorversterker.

Versterking Grammofoon uit 1914 Bij de oudste grammofoons werd het geluid mechanisch versterkt.

Via een glazen ruit had de spreker oogcontact met één of meer technici, die in de ruimte er tegenover zorgden dat het geluid van de microfoons, en eventueel grammofoons in de uitzending kwamen.