Grasgroen

De westelijke grondpapegaai, grasgroen met een opvallend roodoranje vlekje boven de bek, is een van de meest zeldzame vogels ter wereld.

Grasgroen in de straten van de Deense hoofdstad.

Beide zijden zijn grasgroen van kleur.

Bij raapzaad zijn de onderste bladeren grasgroen en borstelig behaard.

De basiskleur is altijd helder- tot grasgroen, met op het midden van de rug een lichte blauwe streep en hier en daar witte of gele vlekken.

De bladeren zijn mat grasgroen.

De kleur is helder groen tot grasgroen, zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben een aantal dun zwart omzoomde witte dwarsbanden op de rug.

De locomotieven waren eerst grasgroen, later olijfgroen geschilderd.

Een commandeurskruis aan een grasgroen lint met vier rode strepen langs de zoom met ster.

Een officierskruis aan een grasgroen lint met een rode streep langs de zoom.

Het is een makkelijk te herkennen soort omdat de kleur altijd grasgroen is en de vleugels zeer ver uitsteken; ze zijn bijna twee keer zo lang als het lichaam.

Het verenkleed van het mannetje is blauwgroen met een zwart masker, het vrouwtje is grasgroen met een wat lichter gekleurde keel.

Het vrouwtje is grasgroen, met een veel kleinere rode vlek op de vleugel en een blauwe stuit.

En deze geile Rikbok, die graag een Grasgroen blaadje in de Hof plukt, komt hier de moraalridder uithangen.

Zijn berglandschap is er één van een doos leeggeslepen kleurpotloden: een geestig panorama met grasgroen slijpsel in het dal en wit slijpsel op de top van de berg, waar de eeuwige sneeuw begint.

Grasgroen natuurlijk niet, dat zou iedereen wel kunnen bedenken.

Je hebt lentegroen, donkergroen, appeltjesgroen en grasgroen, maar cipressengroen is misschien wel het mooiste groen.

Oorspronkelijk waren de treinstellen olijfgroen met rode biezen, vanaf de jaren '60 grasgroen met een gele "snor" op de neus.

De bovendelen zijn grasgroen van kleur.

Het lint is grasgroen.