Graspollen

Bij zo'n twee miljoen Nederlanders leveren graspollen de meeste klachten op.

De periode met de hoogste concentratie graspollen is begonnen.

Rupsbanden ingestort, de graspollen van het front er nog aan.

Van al deze hooikoortspatiënten is de helft allergisch voor graspollen.

Voor de graspollen ligt het anders.

Zo’n vijftig procent van de mensen met hooikoorts krijgt klachten door graspollen.

Maar iedereen die last heeft van graspollen, weet dit.

Hoesten, niezen, snuiten, jeukende en opgezwollen ogen: wie allergisch is, zal ongetwijfeld hebben gemerkt dat er de voorbije week gigantisch veel graspollen in de lucht circuleerden.

In die tijd verschijnen er in het sediment ook duidelijke aanwijzingen dat de bewoners bosbranden stichten om weides te creëren: sterke toename van roetdeeltjes en graspollen, bij een afname van boom-pollen.

Ze kijken even op naar de karavaan auto’s, wachten tot die voorbij is en gaan dan weer door met hun zoektocht naar graspollen.

Eind maart werden de eerste bloeihalmen al boven het maaiveld gezien en sinds half april worden door het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) en het Elkerliek Ziekenhuis graspollen waargenomen.

Hoewel het graspollenseizoen zo goed als voorbij is, kan de concentratie graspollen bij gunstige weersomstandigheden nog wel behoorlijk oplopen en daardoor flink wat hooikoortsklachten veroorzaken.

In Egypte heb ik eens een experiment gedaan waarbij ik in twee velden kiezelstenen verborg tussen de graspollen.

In veel gevallen worden gevonden nesten ontzien, die in graspollen verstopte nesten worden dan gemakkelijk door predatoren gevonden.

Kijk in de vroeg ochtend goed op graspollen, op paden en langs steilrandjes van kleine hoogteverschillen, daar kun je met wat geluk adders op zien warmen.

Maar door het droge en zonnige weer met een overheersende oostenwind, loopt de concentratie graspollen in de lucht flink op.

De dieren overwinteren als imago in de strooisellaag of in graspollen.

De vogels broeden op spaarzaam of onbewoonde eilanden in grasland, hellingen met graspollen, rotsen, struikgewas en soms onder gebladerte van natuurlijk bos.

De zwartvoetkat heeft een voorkeur voor schaars begroeid land, maar heeft wel struikgewas, graspollen of een termietenheuvel nodig om zich in te verschuilen voor gevaar.

Hij sproeit die stof meestal op stenen of graspollen.