Grassmann in een zin

Hermann Grassmann: Sein Leben und seine Werke (Hermann Grassmann: zijn leven en zijn werk).

In 1844 publiceerde Grassmann zijn meesterwerk, Die Lineare Ausdehnungslehre, ein neuer Zweig der Mathematik (De lineaire uitbreidingsleer, een nieuwe tak van wiskunde), hierna aangeduid met Grassmann (1844) en meestal aangeduid als de Uitbreidingsleer.

De wet van Grassmann (die is vernoemd naar zijn voornaamste beschrijver, Hermann Grassmann ) is een fonologische dissimilatie die onder andere de ontwikkeling van het Oudgrieks en Sanskriet heeft gekenmerkt.

Met zichtbaar plezier vertelde Grassmann over de vele hobbels die het echtpaar Ludwig had genomen, tot aan de opdracht voor voormalig nazi-kunstenaar Arno Breker voor twee portretbustes aan toe.

Na de donderdagavond gereden eerste dag van de zesdaagse van Bremen leidt het Duitse duo Leif Lampater/Christian Grassmann met 62 punten.

Grassmann voelde zich maatschappelijk lichtelijk gekrenkt omdat hij innovatieve wiskunde bedreef, maar het toch niet verder had gebracht dan leraar aan het gymnasium.

Grassmann was een onopvallend student totdat hij een hoog cijfer haalde bij de toelatingsexamens voor de Pruisische universiteiten.

Op grond daarvan won het ministerie bij Ernst Kummer een advies over Grassmann in.

Andere talen Ook andere dan de Indo-Europese talen kennen de wet van Grassmann.

De wet van Grassmann geldt als gevolg van deze deaspiratie ook niet langer; de betreffende vorm wordt dus als tʰriks uitgesproken.

Een vorm als τριχός ("trikʰós", genitief ) laat zien dat de wet van Grassmann hier wel opgaat als de velaar in de stam geaspireerd is.

Kummers rapport maakte een einde aan de kans dat Grassmann in Pruisen aan een van de universiteiten zou worden aangesteld.

Möbius, een van de juryleden, bekritiseerde echter de manier waarop Grassmann abstracte begrippen invoerde, zonder dat hij de lezer een idee gaf, waarom de ingevoerde abstracte begrippen van belang waren.