Gravures

Gravures Franquart maakte tevens gravures.

In 1549 publiceerde hij een collectie van gravures van Romeinse triomfbogen, gevolgd in 1550 door een bundel gravures over tempels en verschillende boeken over de Romeinse oudheid.

Zelfs nog ouder dan het mechanisme van Antikythera, zijn deze gravures aan de muur van het Dendera tempelcomplex in Egypte.

De 16e- tot 19e-eeuwse etsen en gravures vormen het enige historische deel van een expositie: de nadruk ligt op installaties en videokunst.

En dat maakt ze direct tot de oudste gravures die ons van Neanderthalers bekend zijn.

Er zijn ook gravures gevonden van geometrische figuren zoals een hashtag op een nabijgelegen pilaar in de grot.

Onder de koningen Valois en Bourbon beeldde men de haan bijvoorbeeld geregeld af in gravures en op munten, direct naast de koninklijke beeltenis.

Zijn er etsen, aquarellen, tekeningen of gravures van hem bekend?

De gravures worden getoond naast de tekeningen waaruit ze ontstonden.

Een bijzonder rijke informatiebron prachtig geïllustreerd met ingekleurde gravures van vogels uit de Histoire Naturelles van Georges-Louis Leclerc de Buffon.

En dan is er nog zijn collectie etsen over de schepping, en acht gravures uit de eigen collectie van de Vaticaanse Musea.

Zestig gravures waar de beestjes zijn afgebeeld op de planten die ze eten.

De gedetailleerde gravures zijn dreigend en kwetsbaar tegelijk.

Als bewijs voor deze periode in Italië wordt de reeks gravures ‘de 12 maanden’ (1614) aangehaald waarop later de schilderijen, in licht gewijzigde vorm, voor het Palazzo Bianco in Genua zijn gebaseerd.

Behalve boeken verzamelen, restaureren en toegankelijk maken voor het publiek, stelt de bibliotheek prenten, gravures en antieke geschriften tentoon.

Boëtius maakte enkele belangrijke gravures naar ontwerp van Rubens, waaronder De drie kruisen en Het oordeel van Salomo.

Daarnaast zijn er een aantal stadsplannen en gravures met stadszichten en grote series met prenten van de Italiaanse, Duitse en Engelse scholen, verzameld door de markies van Paulmy tijdens zijn reizen door Europa.

Dankzij gravures van zijn zoons kende Bloemaerts werk een grote verspreiding, en zijn tekeningen dienden tot in de negentiende eeuw als studiemateriaal.

De Ferriol gepubliceerd in 1714 gravures naar de schilderijen in Recueil de cent estampes représentant différantes nations du Lévant.

De gravures van Marcus Gerards werden later door anderen overgenomen, in een tijd toen noch auteursrechten noch volgrecht bestonden.