Grensverdrag

Het Estisch-Russische grensverdrag van 2005 moest een einde maken aan deze situatie, maar is nog niet door beide parlementen geratificeerd.

Hij dwong de Perzen een grensverdrag te tekenen, waarbij ze veel gebied verloren.

In 1995 werd het meningsverschil over het grensverloop bijgelegd tussen beide landen met een grensverdrag.

Op 17 mei 1807 werd er een grensverdrag met het groothertogdom Baden gesloten.

Op 18 mei 1801 werd een grensverdrag met Beieren gesloten, waardoor de grens naar het oosten werd verlegd.

Kolader vindt het ook van groot belang dat bij het grensverdrag het milieu-aspect wordt meegenomen.

Al sloeg Fini weer helemaal door met zijn eis Nederland uit het grensverdrag van Schengen te gooien vanwege de Hollandse xtc in Italiaanse disco's.

Dit gebeurde ook in het grensverdrag van 1825.

Aan de kwestie kwam op 2 juni 1958 definitief een einde, toen Polen en Tsjecho-Slowakije, inmiddels allebei volksrepublieken, een grensverdrag tekenden.

Bij het grensverdrag van 18 mei 1810 wordt vastgelegd dat Bopfingen door het koninkrijk Beieren aan het koninkrijk Württemberg wordt overgedragen.

De Oostenrijkse Nederlanden hadden in dit jaar opnieuw bezit genomen van de Zwinstreek, zoals dat reeds in het grensverdrag van 1664 was vastgelegd.

De VS stond het gebied uiteindelijk af aan Mexico in het grensverdrag van 1970, en het werd formeel geannexeerd door de Mexicaanse staat Tamaulipas.

Door het grensverdrag van 18 mei 1810 tussen de koninkrijken Beieren en Württemberg werd de nieuwe grens door het graafschap Trauchburg getrokken, waarbij het slot Trauchburg met de gemeente Wengen aan Beieren kwamen.

Een grensverdrag tussen beide landen is tot op heden niet tot stand gekomen.

Het Duits-Poolse grensverdrag was een verdrag met betrekking tot de grens tussen Duitsland en Polen dat op 14 november 1990 - zeer snel na de Duitse hereniging - tussen deze twee landen werd gesloten.

In de praktijk is die situatie ook sinds het herstel van de Estische onafhankelijkheid van kracht, al ontbreekt een door beide landen geratificeerd grensverdrag.

In het grensverdrag van Parijs van 18 mei 1810 staat het koninkrijk Beieren een deel van het gebied van de voormalige rijksstad aan het koninkrijk Württemberg af.

Koningin Louise, zijn tweede echtgenote zijn kinderen Leopold, Hertog van Brabant, prinses Charlotte en Filips, graaf van Vlaanderen Leopold aanvaardde de uitnodiging, maar wilde wel eerst een duidelijk grensverdrag met Nederland.

Ten gevolge van het grensverdrag van 18 mei 1810 werd de voormalige abdij door het Koninkrijk Beieren aan het koninkrijk Württemberg afgestaan.

Door het grensverdrag van 1810 tussen de groothertogdommen Baden en Hessen werd het overgedragen aan Hessen.