Grondeloze

Ons gewaarzijn is als een lichtende openheid die ons het meest eigen is, een grondeloze diepte.

De komst van de Bruidegom is zo snel, dat Hij steeds én al is gekomen, én aanwezig blijft met zijn grondeloze rijkheid, én persoonlijk zonder ophouden opnieuw met zodanige klaarheid komende is, net alsof Hij nog nooit te voren gekomen was.

En dan niet weer over de 'grondeloze eenzaamheid' uit haar jeugd - want dat leverde steeds een weinig constructief ongemak op.

Het geheim dat God is, openbaart de grondeloze diepte van de menselijke ervaring.

Hij dreigt kopje-onder te gaan in een bad van grondeloze haat.

Hoe dit grondeloze domein nog naar de bovenwereld ‘waarin zij omloopt’ te tillen en ervan te verhalen?

In deze grondeloze kuil.