Grounding

Bij nogal wat Antarctische gletsjers is de tong de laatste decennia dunner geworden en heeft de grounding zich landinwaarts teruggetrokken, onder meer omdat het gletsjerijs van onderen wordt aangevreten door opwarmend oceaanwater.

Eb en vloed zorgt er hier voor dat de ‘grounding line’ – het punt waarop een gletsjer loskomt van het onderliggende gesteente en op zeewater gaat drijven – van nature heen en weer schuift in een 3 tot 5 kilometer lange zone.

De plek waar hun onderzijde loskomt van de zeebodem en de gletsjertong dus begint te drijven op het water, wordt de ‘grounding line’ genoemd.

Doorgaans liggen deze grounding lines zo’n 1 kilometer onder de zeespiegel en zijn ze zelfs niet toegankelijk voor onderzeeërs.

Het onderzoek wijst uit dat de grounding lines van veel gletsjers zich terugtrekken.

Als het al zo is dat de grounding na de crash de druppel was, dan is ook dat een economische reden.

Hierin vind ik mijn rust en grounding.