Hallenkerk

Destijds betrof het een tweeschepige hallenkerk, hetgeen voor een parochiekerk ongebruikelijk was.

Dit bedehuis werd van 1846 tot 1849 gebouwd als driebeukige hallenkerk.

Een voorbeeld van een latere hallenkerk.

Het betreft een driebeukige hallenkerk met voorgebouwde westtoren.

Het betreft een niet-georiënteerde, bakstenen pseudo-hallenkerk, waarvan de drie beuken onder één zadeldak zijn.

Het was een betonnen hallenkerk waarvan de zijbeuken met paraboolvormige scheibogen waren afgescheiden van het taps naar het altaar toelopende middenschip.

In latere eeuwen is deze kerk verbouwd tot een gotische hallenkerk.

Op 28 mei 1940 werd ook deze hallenkerk tijdens bombardementen verwoest.

Ze bouwden een grote hallenkerk, opgebouwd uit drie opeenvolgende Griekse kruisen, elk met een koepel in de kruising.

De grootste hallenkerk van Nederland is te vinden in Edam.

De hallenkerk werd ontwikkeld in de romaanse architectuur, maar komt voornamelijk voor in de gotiek.

De belangrijkste vergroting vond plaats in de 15e eeuw toen de romaanse kruisbasiliek werd veranderd in een gotische hallenkerk onder leiding van de Dombouwmeester Jacob van der Borch.

De St.-Lambertuskerk is een goed geproportioneerde hallenkerk in Waterstaatsstijl (1840-1841).

De vroeg gotische hallenkerk heeft vijf schepen.

Het door Theodor Krüger uit Schwerin ontworpen gebouw is een driebeukige hallenkerk met transept, polygonaal gesloten koor en naar voren geplaatste westtoren.

Het kerkgebouw is een zogenoemde driebeukige hallenkerk.

Met de bouw van de laatgotische driebeukige hallenkerk werd omstreeks 1455 begonnen.

Tegenwoordig is het een driebeukige, geheel in steen overwelfde hallenkerk in het bezit van een zandstenen doopvont uit omstreeks 1200.

In de loop van de eeuwen is ze verbouwd en uitgebreid tot kruiskerk en later tot hallenkerk.

De Minderbroederskerk is een zogenaamde hallenkerk, wat betekent dat de zijbeuken ongeveer even hoog en breed zijn als het middenschip.