Halogeniden

Naast de klassieke halogeniden zijn een aantal verbindingen van waterstof ook als halogeniden te beschouwen.

Berylliumjodide laat zich zeer gemakkelijk omzetten in andere halogeniden van beryllium.

De reactie laat toe om een grote verscheidenheid aan organische verbindingen te bereiden uitgaande van organische halogeniden.

De reactie met secundaire halogeniden verloopt goed, maar elimatie van het halogenide leidt tot nevenproducten.

Met metalen vormen zich ook fluoriden waarvan vele - zoals de andere halogeniden - redelijk oplosbaar zijn in water.

Waterstof kan, net als de halogeniden, door het opnemen van één elektron, zijn buitenste schil vol maken.

Zo is het in staat om te complexeren met amines en fosfines, zoals trifenylfosfine : : Het lost zeer moeilijk op in water, maar wanneer geschikte donoren (zoals halogeniden) aanwezig zijn, verhoogt de oplosbaarheid sterk.

Kaliumthiocyanaat wordt soms in de argentometrie gebruikt, omdat het thiocyanaat, net als de halogeniden het slecht oplosbare zout zilverthiocyanaat vormt.

Men kent ook dergelijke stoffen bij de metaalcarbonylen en bij enkele metallische halogeniden.

Neerslagtitraties worden vaak uitgevoerd voor halogeniden (waaronder chloride en bromide in oplossing).

Reactiemechanisme van de Sandmeyer-reactie De Sandmeyer-reactie werkt enkel goed met broom en chloor als halogeniden.

Voor het harde calciumion geldt het omgekeerde: calciumfluoride is slecht oplosbaar, de andere halogeniden zijn goed oplosbaar.