Harappa in een zin

Tijdens hoog-Harappa besloeg de bebouwing in Harappa acht heuvels met een citadel en een gebouw dat als graanopslag werd aangemerkt.

Wat de aanleiding is geweest gedurende de overgang vroeg-Harappa - hoog-Harappa om over te gaan tot volwaardige stedenbouw is niet goed te achterhalen uit archeologische gegevens.

Aangezien een bult ontbrak bij de stier, ging Cunningham ervan uit dat het zegel niet uit India afkomstig was en ontging ook hem de bijzondere betekenis van Harappa.

De skeletten die teruggevonden zijn in Harappa zijn onderzocht op sporen van geweld.

In Lothal werd aardewerk in de stijl van Harappa, kommen, borden en potten in massa vervaardigd.

Op een bronzen staaf uit Harappa was de afstand 9,34 mm en op een liniaal uit Mohenjo-daro was de afstand 33,5 mm.

Opvallend is wel dat deze veelal hebben plaatsgevonden op de overgang van vroeg- naar hoog-Harappa, terwijl dergelijke grote branden in andere periodes ontbreken.

Tijdens hoog-Harappa werden geleidelijk steeds meer bakstenen in plaats van leemstenen gebruikt, aanvankelijk van 7 x 14 x 28 cm.

De Harappa-beschaving, die dateert uit dezelfde tijd als de beschavingen in Mesopotamië en Egypte, was een hoogontwikkelde beschaving met een miljoenenbevolking.

Vervolgens leidde hij opgravingen naar het Romeinse handelsstation in Arikamedu in 1945 en in de stad Harappa (tegenwoordig ook gelegen in Pakistan) in 1946.

Dezelfde handel gaat terug naar de tijd van Harappa.

Archeologen zijn van mening dat de antieke stad van Harappa een stedelijk centrum vormde dat de hele noordelijke zone van de Indusvalleiregio domineerde.

Archeologische bevindingen De gebouwen van Harappa waren opgetrokken uit leemtegels, in de zon gedroogd of gebakken.

Er wordt verondersteld dat de Harappa cultuur contact had met de Sumerische cultuur.

Hoewel de Harappa- en Vedische beschavingen deels in hetzelfde gebied lagen, is nooit duidelijk bewijs voor interactie gevonden.

In India worden volgens sommige bronnen de beschavingen van de Indus ( Mohenjo-daro en Harappa ) en de Ganges ( Dravidiërs ) door de Ariërs vernietigd.

Lothal was een belangrijk handelscentrum dat en masse grondstoffen zoals koper, vuursteen en halfedelstenen importeerde uit Mohenjodaro en Harappa en die in grote hoeveelheden distribueerde over de dorpen en steden.

Waarschijnlijk werden de steden Harappa en Mohenjodaro aanvankelijk bewoond door Dravidische stammen.

Dat blijkt uit de bloeiende handel en uit veranderingen in productiemethoden – de mensen uit Harappa namen de lokale aardewerkstijl over en gingen dat aardewerk ook zelf maken.

De belangrijkste ruïnes zijn die van Harappa en Mohenjodaro (tegenwoordig beide in Pakistan).