Harberts

De volgende dag vluchtte Harberts naar Engeland.

Harberts wilde een "afschrikwekkend voorbeeld" stellen om de Nederlandse militairen tot harder vechten aan te zetten.

Harberts zelf zou er echter even weinig geraffineerd op reageren, zodat hij de toorn van vele luisteraars over zich heen zou krijgen.

In de late middag van 13 mei - na drie dagen onafgebroken leiding geven in een chaotische strijd - was Harberts totaal uitgeput en was hij het overzicht kwijt.

Tijdens de oorlog verkeerde Harberts in Duits krijgsgevangenschap.

Het IIe legercorps werd op de 13e mei niet meer geleid door Harberts.

Harberts meende echter dat de IVe divisie van Kolonel Van Loon de tegenaanval moest doen, en annuleerde de opdracht van Van Voorst tot Voorst.

Die generaal Harberts was stapelgek.

De reguliere onderdelen vielen onder de 4e Divisie van kolonel Van Loon, dat op haar beurt samen met de noordelijker gelegen 2e Divisie (kolonel Barbas) het IIde Legerkorps (generaal-majoor Harberts) vormde.

Harberts instrueerde de krijgsraad de in beschuldiging gestelde Meijer de doodstraf te geven.

Van Voorst tot Voorst - die als commandant Veldleger een direct bevel had gegeven aan een divisiecommandant die onder Harberts diende - was daarmee buiten zijn boekje gegaan.

De uitzending van "Avro's Televizier" in 1970 leidde ertoe dat Harberts, nadat hij veel kritiek over zich heen kreeg, Nederland ontvluchtte wegens bedreigingen.

Generaal Winkelman zou Harberts spoedig rehabiliteren.

Harberts' eigen moreel brak door deze ervaring en bevangen door een ondergangsstemming was hij niet meer in staat leiding te geven.

Harberts had voor dit gedrag al gevreesd en was er daarom bijzonder op gebrand het in de kiem te smoren.