Haringsteden

De argumenten van de haringsteden, verpakt in velerlei wetgevingen en voorschriften, waren onder andere dat de pinken en de latere schuiten van de kustdorpen te klein waren om na vangst de haring goed te kunnen kaken en verder verwerken.

Een Collegie Collegie der Groote Visscherij dat de haringsteden in Holland vertegenwoordigde was in datzelfde Holland almachtig.

Menig passant kon dan ook op zondagen worden verrast door de trage, zware kerkzang van de vissers ter zee welke opklonk uit de visserswoningen in de Noordzeedorpen en de haringsteden.

Tot 1857 was langs de Hollandse Noordzeekust geen sprake van een haringvisserij te zoute omdat een toenmalige wet dit voorbehield aan de haringsteden.

Blz. 154 e.v. Een mogelijke vermenging met andere dan de eigen exploitanten, de reders van de haringsteden met de imposante vloten van buizen, was zodoende een doorn in het vlees van het toenmalige Collegie der Groote Visscherij.

En daaruit ontstond een tot 1857 durend conflict met de reders van de haringsteden van de Maas en van het Noorderkwartier.