Hartmans

Hartmans beschrijft het verblijf van de tsaar in de Republiek in het algemeen en in Zaandam in het bijzonder.

Hartmans heeft geen introductie voor beginners geschreven en evenmin een biografie, want na de twee delen van Robert Crawford uit 2015 (Eliot after The Waste Land) is dat niet meer nodig.

Hartmans legt echter uit dat het schilderij hoe dan ook aanvankelijk nog lang niet zo iconisch was als tegenwoordig.

Hartmans verklaart hoe het schilderij (net als zijn maker) echter gaandeweg steeds minder beladen raakte, totdat zelfs voormalige medewerkers van Franco het omarmden.

Volgens een interview van Rob Hartmans met Amalrik was de Rus een zeer lastig figuur na zijn emigratie naar het westen.

Hartmans versie werd de officiële en verving die van Ford bij navertoning van de videoclip.

In de tijd na zijn dood stond Hartmans muziek in hernieuwde belangstelling.

Tussen 1930 en 1940 was Hartmans als kapitein bij het departement van Defensie als hoofd van de IVe afdeling.

In maart 2005 schreef Rob Hartmans in De Groene Amsterdammer‘Dat de wetenschappelijke waarde van zijn magnum opus steeds minder zal worden, lijkt evident, maar dat geldt natuurlijk voor alle grote historische werken.

Bijzonder aan Colijn was, zo stelde Rob Hartmans terecht in het Historisch Nieuwsblad (nr.11, 2014), dat deze gereformeerde politicus erin slaagde om niet-kerkelijke én nationalistische Nederlanders aan zich te binden.

Het past ook wel bij Hartmans prikkelende manier van interviewen, met deze uitspraak prikkelt hij ons.

Wie een stuk verder moest reizen om aan het voetbalkamp deel te nemen is Levi Hartmans.

Gebaseerd op 'dingen uit de krant, het dagelijks leven' en Hartmans 'nogal levendige fantasie'.

Het is Rijkswaterstaat niet bekend of er zich ongelukken hebben voorgedaan als gevolg van de spoorvorming, laat Hartmans desgevraagd weten.

In zijn mooie artikel over de vergankelijkheid van de roem, zelfs van grootheden als Hugo de Groot, citeert Rob Hartmans (De Groene Amsterdammer, 27 juli) Gerard Reve niet correct.

Of dit voornemen deel uitmaakt van de reorganisatieplannen wil Hartmans niet zeggen.

Badhoevedorp, HENRIETTE BOAS Aan de interessante beschouwing van Rob Hartmans over de 'intellectuele icoon' Menno ter Braak (in De Groene van 18 juni) valt in elk geval te ontlenen dat deze figuur nog altijd allerminst vergeten of 'gedateerd' is.

De Groene Amsterdammer van volgende week debatteert Dick Pels met Meindert Fennema en Rob Hartmans over de vdb en de kansen op een herleving van de beweging.2011: Hoezee!

Iets soortgelijks beschrijft Rob Hartmans in zijn (2010) als hij het over de ‘linkse consensus’ van de jaren zeventig en tachtig heeft.

In combinatie met het triviale karakter van Hartmans eigen pen, met veel actiebeschrijving en veel 'siste, snauwde, snerpte, gromde, gierde hij', leveren deze zinnetjes soms een wonderlijke stijlhutspot op.