Hattische

Het Hettitisch laat in de taal, literatuur en religie duidelijke en sterke invloeden zien van de autochtone Anatolische culturen, met name de Hattische.

In de directe omgeving van Kalehöyük, in een centrum van Hattische en Hettitische nederzettingen, is meteen ook ’s lands meest uitgestrekte park Mikasonmiya Anı Bahçesi te vinden.

Mogelijk is hij overgenomen uit het Hattische pantheon, maar evengoed kan hij door de Hattiërs overgenomen zijn van de Indo-Europese Anatoliërs.

Tegenwoordig is het een museum waar zich een collectie van Paleolithicum, Neolithicum, Hattische, Hettitische, Frygische, Urartische, Griekse en Romeinse werken bevindt.

Verder zijn er Hattische teksten in Sapinuwa, die pas in 2004 werden gepubliceerd.

Anatolië * Arinna (alias Hepat ) is in de Hattische mythologie de godin "die de macht heeft over koningschap in de hemel en op aarde.

Deze toont een Hattische spreuk voor een festival aldaar.

Er was een Hattische mythische figuur met die naam, waarvan onbekend is of deze wel koning geweest is.

Verder zijn er Hattische teksten in Sapinuwa, die niet pas in 2004 werden gepubliceerd.

Gurney merkt verder op dat de Arische koningen de eerdere Hattische heiligdommen aanvankelijk in stand hielden, ' terwijl ze voor zichzelf het ambt van opperhogepriester van de streek opeisten '.

Kushuh staat gelijk met de proto-Hattische maangod Kaskuh.

Mogelijk was het Tawaniya omdat afbeeldingen van een zwaardslikker een cultus van de -van oorsprong Hattische- godin Teteshapi doen vermoeden en die had in Tawaniya een heiligdom.