Heisterbach

De overijverige en -gelovige monnik Caesarius Heisterbach nam het rond 1220 op in zijn verzameling ‘mirakelen’, voor gebruik in het onderwijs in Heisterbach.

Heisterbach gebruikte het Brusselse verhaal in een betoog over de gevolgen voor het zielenheil als een biechtvader iemand ten onrechte de sacramenten onthoudt.

Voor de authenticiteit van de passage pleit dat er slechts een tiental jaren is verstreken tussen de gebeurtenissen zelf en het opschrijven ervan door Caesarius van Heisterbach.

Hij zou - op enkele reizen na - de rest van zijn leven in Heisterbach blijven.

Caesarius van Heisterbach staat samen met Odo van Chériton en Jacobus van Vitry aan de wieg van de Middellatijnse exempelliteratuur.

Voor de authenticiteit van de passage pleit dat er slechts een tiental jaren is verstreken tussen de gebeurtenissen zelf en het opschrijven ervan door Heisterbach.

Zijn grote faam dankt Caesarius echter aan twee grote verzamelwerken van exempla: de Dialogus miraculorum Caesarius van Heisterbach, Dialogus miraculorum, J. Strange (ed.