Hekeldicht in een zin

Een satire of hekeldicht is een kunstvorm waarbij vaak op humoristische wijze maatschappijkritiek wordt gegeven.

Enkele werken Jan Frans Willems debuteerde in 1807 met Hekeldicht op den maire en municipaliteyt van Bouchout.

Hij had namelijk een hekeldicht geschreven tegen de corrupte baljuw en schout Jacob van Zuylen van Nyeveldt.

Menig hekeldicht wijdde deze aan het drietal, waarbij Smout werd aangeduid als "haantje dickkop vande Mase".

Het is een groot Zappiaans hekeldicht over corrupte politici, zakenlieden en religieuze leiders.

Het hekeldicht De Droom van Nolens van Gerard Wijdeveld zorgde in 1930 voor een fikse rel.

Een paar jaar geleden baarde een Saoedische dichteres opzien, met een hekeldicht tegen de schriftgeleerden van de sharia en hun vaak warhoofdige fatwa's.

Schreef in die jaren een opzienbarend hekeldicht Spreeckende schildery.

Erdogan-cartoons van Ruben L. Oppenheimer zijn niet welkom op Facebook, en ook een Erdogan-hekeldicht van journalist Annabel Nanninga werd naar de digitale prullenbak verwezen.

Mandelstam werd in 1934 naar Voronezj verbannen, nadat hij was opgepakt wegens een hekeldicht op Stalin:Wij leven zonder onze voeten ons land te voelen,Onze woorden zijn niet verder dan op tien pas te horen.

Daarin zegt de 35-jarige komiek dat hij en de Duitse zender ZDF nog altijd volledig achter het hekeldicht over de Turkse president Erdogan staan dat hij eind maart voordroeg in zijn programma Neo Magazin Royale.

Een hekeldicht op Stalin - 'zijn vingers zijn dik en als wormen zo vet/ en onder zijn woorden wordt alles geplet' - bood het regime het perfecte excuus: Mandelstam werd verbannen en later veroordeeld tot dwangarbeid.

Tweederde van de Duitsers is het oneens met het besluit van bondskanselier Angela Merkel dat cabaretier Jan Böhmermann door het Duitse Openbaar Ministerie mag worden vervolgd voor zijn 'hekeldicht' over de Turkse president Erdogan.