Heliosfeer in een zin

De sonde ontdekte onder andere dat de heliosfeer zo’n 70 procent van de kosmische straling blokkeert.

Vervolgens liet Voyager 1 de heliosfeer achter zich en drong in 2012 als eerste door de mens vervaardigd object de interstellaire ruimte binnen.

En eenmaal in dat deel van de interstellaire ruimte aangekomen kan er uniek onderzoek worden gedaan naar de heliosfeer, waarvan niemand precies weet hoe deze eruit ziet en wat daarbuiten ligt.

Het is de eerste studie naar de heliosfeer, de bubbel om ons zonnestelsel.

Analyse van gegevens van Voyager 2 laat zien dat de heliosfeer niet zo sterk reageert op afnemende zonnewind als gedacht.

Waarschijnlijk heeft de heliosfeer dus een soort bolvormige voorkant.

Want het geeft waardevolle aanwijzingen over de structuur van de heliosfeer.

We kunnen in dit stadium enkel zeggen dat de sonde de heliosfeer verlaten heeft en de interstellaire ruimte heeft bereikt.

Metingen van verschillende instrumenten aan boord van Voyager 2 wijzen er overduidelijk op dat deze zich buiten de heliosfeer bevindt.

Sommige kosmische straling wordt geblokkeerd door de heliosfeer.

Voyager 2 bevindt zich daarnaast op een heel andere locatie in de buitenste regio van de heliosfeer dan zijn broer.

Waar de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie er in het geval van Voyager 1 – die in 2012 de interstellaire ruimte bereikte – meer dan een jaar over twijfelde of deze de heliosfeer nu verlaten had of niet, is men er in het geval van Voyager 2 vrij snel uit.

We zien hier het zonnestelsel en dat wordt omringd door de zogenoemde heliosfeer.

De heliosfeer lijkt daarmee op een gekookt ei.

Tijdens de vlucht naar Mercurius onderzocht deze de zonne-en intergalactische kosmische straling, om erachter te komen wat voor effect de heliosfeer op de kosmische straling had.

Toen de Voyager 1 ruimtesonde de heliosfeer verliet, werd het geluid van dit plasma in de interstellaire ruimte opgenomen.

Voyager 1 bereikte in 2013 al de rand van de heliosfeer en was het eerste door de mens gemaakte object dat het zonnestelsel verliet.

Zijn onderzoek richtte zich voornamelijk op de interactie van de zon met het magnetisch veld van de aarde ( magnetosfeer ) of het interstellaire medium ( heliosfeer ).