Hemellichamen

Astronomie is de wetenschap van hemellichamen.

Quasars zijn schitterend schijnende hemellichamen die extreem ver weg staan.

Een sterrenkaart waarop de hemellichamen zo accuraat waren afgebeeld... dat je de stand van de poolster tot 14.000 jaar in de toekomst kon uittekenen...

De fabrikant levert er een app bij (Gravity) om aan de hand van een interactieve kaart de gewenste hemellichamen terug te vinden.

De hemellichamen werden gezien in de Tarantulanevel, die zo'n 170.000 lichtjaren van de aarde is verwijderd.

Door de stand van de twee hemellichamen lijkt het of ze naar elkaar toe bewegen.

Dwergplaneet Pluto en zijn maan Charon doen er nog een schepje bovenop: zij hebben allebei een synchrone rotatie, waardoor beide hemellichamen altijd dezelfde zijde naar elkaar hebben gericht.

Het is bedoeld om via je de hemel te bekijken, hemellichamen te vinden en ze vervolgens te fotograferen.

Sinds Galileo Galilei kon bewijzen dat de aarde slechts de zoveelste planeet is, en niet het middelpunt van het universum, droomt de mensheid ervan hemellichamen als Mars en Venus te bezoeken.

Verschillende ruimteorganisaties spelen al een tijdje met het idee om deze hemellichamen te gaan bewonen.

Voor Tanneke was de stand van de hemellichamen echter niet gunstig.

We zien dus dat hemellichamen die ver van de aarde af staan steeds sneller van ons weg bewegen.

Daarnaast heeft de ontdekking van grondwater op Antarctica mogelijk ook gevolgen voor ons begrip van andere hemellichamen.

Deze ijzige hemellichamen zijn overblijfsels uit de jonge jaren van ons zonnestelsel, toen planeten werden gevormd.

De zwaartekracht van beide vervormt de hemellichamen en bij deze reactie van de planeet en de ster komt energie vrij.

Gedacht wordt dat dit materiaal afkomstig is van bijvoorbeeld planeten, planetoïden of andere rotsachtige hemellichamen die ooit om die ster cirkelden.

Het leek een kwestie van tijd totdat men een gammaflits zou vinden veroorzaakt door twee botsende hemellichamen die iets langer zou duren dan twee seconden.

Maar als je ook nog eens alle hemellichamen wegdenkt, zou het al helemaal inktzwart moeten zijn.

Of invallende kleine hemellichamen als het om de dikke ijslaag in Mercurius’ polaire kraters gaat, ook daadwerkelijk alle eer toekomt, is zoals gezegd nog niet helemaal zeker.

Ook andere hemellichamen verwijzen naar de oudheid.