Hemingways

De memoires bestaan uit Hemingways persoonlijke verslagen, observaties en verhalen.

Hemingways moeder speelde vaak concerten in en rond het dorp en probeerde ook haar kinderen iets van die muzikaliteit mee te geven.

Het boek brengt alle verhalen over het personage Nick Adams bijeen die tijdens Hemingways leven al eerder in diverse collecties waren uitgegeven.

Omstreeks 1935 vonden meer en meer van Hemingways lezers en critici dat het werk uit zijn vroege periode nog steeds de moeite waard was, maar dat hij nu over zijn hoogtepunt scheen te zijn.

Het is veeleer het weinig literaire karakter van 'My Life in the Bull Ring with Donald Ogden Stewart' dat de erven Hemingways voorzichtig doet omspringen met dit verloren gewaande verhaal.

Wellicht de beste introductie tot Hemingways werk is nog altijd 'A Moveable Feast'.

Want Hemingways «decodering» ligt nog altijd op de loer.

De roman wordt algemeen beschouwd als Hemingways beste werk.

In juni 1925 brachten ze een groep Amerikaanse en Britse expatriates mee naar Pamplona: Hemingways jeugdvriend Bill Smith, Stewart, Lady Duff Twysden (die net gescheiden was), haar minnaar Pat Guthrie, en Harold Loeb.

Op high school waren er twee leraressen die Hemingways schrijftalent hebben gestimuleerd: Miss Fannie Biggs en Miss Dixon.

Uiteindelijk belandden ze in Kansas City waar Pauline in juni beviel van Hemingways tweede zoon, Patrick.

Voor de Hemingways naar Frankrijk vertrokken, had Sherwood Anderson zijn vriend Ernest een introductiebrief meegegeven voor de literaire expatriates waarmee Hemingway in contact hoopte te komen.

Er bestaat echter ook een andere theorie die Hemingways beweringen wel ernstig neemt.

Hemingways novelle The Old Man and the Sea over een oude Cubaanse visser en zijn gevecht met een grote vis werd in 1958 verfilmd.

Hemingways personages uiten hun gevoelens niet op een directe wijze.

Hemingways reputatie begon te groeien, zowel als journalist als van schrijver van fictie.