Heraclea in een zin

De rest wordt eveneens bij Heraclea vernietigd.

Enkele soldaten, vooral de Arcadiërs en Achaeërs in het leger, kwamen toen op het idee dat de generaals geld moesten vragen aan Heraclea om de soldaten te kunnen betalen.

Het jaar daarop viel de stad Heraclea Pontica definitief in Romeinse handen.

Livius, Ab urbe condita, 36, 16–9; Appianus, Syriaka, 18–9 Hij liet het gebied rond Heraclea verwoesten om zo een aanval van de Aetoliërs te provoceren.

Toen hij vernam, dat die niet zouden komen, besloot hij de Romeinen te trekken op een vlakte bij de rivier de Siris, tussen Pandosia en Heraclea.

Ten westen van Policoro zijn de resten van Heraclea te bezichtigen.

Bij Heraclea werd het gehele leger uit Nevers gedood, op de graaf en een paar van zijn volgelingen na.

De kruisvaart van 1101 wisten Kilij' Rûm-Seltsjoeken dan weer goed te weerstaan; een nieuw offensief, deze keer gericht tegen Rûm zelf en het buursultanaat van de Danisjmenden, werd onder de voet gelopen in de slagen bij Heraclea en Mersivan.

De vestiging van de Galaten in Klein-Azië, én de opkomst van de koninkrijken Bithynië en Pontus ondermijnden aanzienlijk de positie van Heraclea.

Heraclea werd met de grond gelijkgemaakt.

Marcianus van Heraclea noemt het als (Periodos gēs, "Rondreis om de aarde") en als (Periplous, "Rondvaart").

Pas enige tijd na de val van de stad Croton, in het jaar 379 v.Chr. door Dionysius overwonnen en bezet, werd de plaats, waar de Italiotische bond bijeenkwam, naar Heraclea verplaatst.

Publius Valerius Levinus was een Romeinse consul die tijdens de Slag bij Heraclea in 280 v. Chr. het vierde Romeinse Leger leidde.

Bij de oude Romeinse stad Heraclea scheidde een klein konvooi kruisvaarders onder leiding van Tancred en Boudewijn van Boulogne zich af op zoek naar voedsel; zij zouden zich later hergroeperen met het hoofdleger.

Hij vocht mee in de slag bij Heraclea ( 280 v.Chr. ).

Met die verovering respecteerde hij het Orakel niet en de ondergang van Heraclea was zijn straf.