Herero in een zin

De Herero en Nama leden zeer zware verliezen: 80% van de Herero's en 50% van de Nama's werden vermoord.

De taal wordt ook gesproken door de in Botswana wonende Herero's Er zijn ongeveer 130.000 mensen met Herero als moedertaal.

De genocide op de Herero en de Nama heeft inmiddels ook zijn weg naar de Duitse schoolboeken gevonden.

Tachtig procent van de in het gebied levende Herero- en de Namabevolking werd door Duitse soldaten verjaagd of uitgeroeid, of stierf in concentratiekampen.

Tussen 1904 en 1908 werden duizenden mensen uit de etnische Herero- en Namagroep omgebracht door koloniale troepen nadat de volkeren in opstand waren gekomen tegen het Duitse koloniale bewind.

Veel Herero en Nama geloven niet dat het geld uit het fonds bij hen terecht komt, zegt een Duitse kolonialisme-onderzoeker.

Waar het verhaal van de genocide op de Herero- en de Nama-bevolking door de Duitsers in het tegenwoordige Namibië breder bekend is, is de opstelling van de Duitsers in Oost-Afrika dat minder.

De Herero trokken vanuit het noorden Damaraland binnen, maar kwamen in conflict met de Orlams, evenals met de Samara.

Er zijn twee grote groepen binnen de Herero te onderscheiden: de Ovaherero en de Ovambanderu.

Het Duitse garnizoen in Windhoek wierp zich op als buffer tussen de regelmatig oorlogvoerende Nama en de Herero.

Hier werden mensen naargelang hun etnische afkomst gescheiden ondergebracht in bijvoorbeeld Damara-blokken en Herero-blokken.

Hij voerde regelmatig aanvallen uit op de Herero om vee te veroveren, dat hij later verkocht voor wapens, ammunitie, kleding en gereedschap.

Ik vraag u: waar zijn de Herero vandaag, waar zijn hun kapiteins?

In maart 1846 verbrak Jonker het vredesverdag en hervatte hij de aanvallen op de Herero.

Pas in augustus 2004, tijdens de jaarlijkse herdenking van de Herero, verklaarde de Duitse minister van ontwikkelingssamenwerking Heidemarie Wieczorek-Zeul dat haar regering de genocide van 1904 betreurt.

Samuel Maharero zond oproepen naar leiders van andere volken om de Herero te steunen in de strijd tegen de Duitsers.

Uit angst om de controle over de Herero te verliezen vernietigde Jonker in augustus 1850 het missiestation van Okahandja.

Van 1904 tot 1906 was hij in Duits-Zuidwest-Afrika (thans Namibië) betrokken bij het bestrijden van de opstand van de Herero's en Hottentotten.

Vrijdag en zaterdag is in Hamburg een transnationale conferentie over de Herero en Nama.

Onderzoekers spraken in Amsterdam over de genocide op de Herero begin 20e eeuw door Duitse keizerlijke troepen.