Herlas

Desondanks raakte ik gefascineerd door dat boek: ik las en herlas het, soms integraal, soms delen.

Om zijn stemming te verhogen herlas hij de van Lucianus.

Als tienjarige bezat Hermans enkele favoriete boeken die hij steeds herlas.

Begin 2007 vond hij het in een koffer, herlas het, bracht enkele veranderingen aan en liet het alsnog uitgeven in oktober 2007.

Laatst herlas ik een oud stuk van mezelf en ik begreep niet hoe het destijds op toneel had gewerkt.

Om grip te krijgen op dat waarheidsbegrip, keerde Ten Bos terug tot een van de oerteksten van de westerse cultuur: de grotallegorie van Plato, die hij opnieuw, en grondig, herlas.

Eind 2014 herlas Voorhoeve na jaren weer Kees de jongen.

Ik herlas je berichten en er is dus sprake van een analoog en digitaal "zenderindelingsprobleem".

De laatste beelden van speelden op de achtergrond terwijl ik het bericht herlas.

Ik herlas al zijn boeken, raadpleegde biografieën en reisde af naar de plekken in Tsjechië en Oostenrijk waar hij geleefd had.

En pas toen ik het hele artikel gelezen had, en het begin van het artikel eens herlas, begon me te dagen dat de journalist eigenlijk iets anders bedoelde te zeggen.

Filippo Tomasso Marinetti, ‘Die avond, liggend op haar bed, herlas ze de brief van haar artillerieman aan het front’, 1919.

Hij herlas het boek en maakte een videodocumentaire met interviews, modellen en tests.

Ik herlas de brief minstens vier keer.

Men las en herlas de oude geschriften, zocht naar de beste teksten en de meest betrouwbare interpretaties, en vertaalde de inhoud naar de wetenschap en de praktijk van de eigen tijd toe.

Om mezelf te troosten herlas ik De republiek van Plato die tweeduizend jaar geleden al schreef dat Homerus niet in de eerste persoon over de oorlog mocht schrijven.

Hij volgde er colleges over, las en herlas de oorspronkelijke tekst, en spitte tientallen filosofische interpretaties na.

Ik herlas de poëziekritieken van Vestdijk, bijeengebracht in het tweede deel van Muiterij tegen het etmaal.

Met veel plezier herlas ik dus vanavond zijn column, alvorens aan mijn eigen stuk te beginnen.

Slate verdedigde de dochter en opperde dat iedereen die het werk van Salinger nog eens kritisch herlas eveneens een hekel aan Salinger zou kunnen krijgen.