Hervormingsgezinden

Na op 25 mei de kandidatuur van de meeste prominente hervormingsgezinden te hebben verboden, lijkt de Iraanse Raad van Hoeders de overwinning op een presenteerblaadje aan te bieden aan Raisi.

Zijn tegenstanders probeerden de leider van de hervormingsgezinden soms met racistische opmerkingen in diskrediet te brengen.

Hij stuitte echter op fel verzet van de oppermachtige behoudende vleugel die in de jaren kort na de Tweede Oorlog de partijleiding van de hervormingsgezinden overnam.

Kropotkin, p. 154. Veel hervormingsgezinden vreesden dat de koning zijn troepen zou gebruiken om de Grondwetgevende Vergadering te ontbinden en de hervormingen terug te draaien.

Ondanks deze toenaderingspogingen tot de hervormingsgezinden bleef de onvrede bestaan.

Sommige hervormingsgezinden werden zelfs in het openbaar tot herroeping gedongen.

Kandidaten van het politieke midden en hervormingsgezinden waren goed voor ruim 90 zetels.

Dat jaar discussiëren in het Volkscongres zo’n driehonderd hervormingsgezinden met een kleine tweeduizend door de communistische partij afgevaardigde vertegenwoordigers.

De hervormingsgezinden op hun beurt zeurden dat er nog te veel conservatieve kandidaten waren.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de hervormingsgezinden zich aan deze vertaling hechtten.

Iraanse hervormingsgezinden zoeken kandidaat (analyse)De Iraanse linkerzijde is sterk verzwakt sinds de grote betogingen na de presidentsverkiezingen in 2009, door de harde aanpak van de regering en door verregaande compromissen.

Maar sinds een jaar bestaat de meerderheid van het parlement uit hervormingsgezinden.

Ook op alle mogelijke andere manieren hebben de ayatollah’s in Iran de iets minder uitgesproken conservatieven (zeg maar de hervormingsgezinden) de afgelopen jaren de voet dwars gezet.

In die strijd moest Bo het afleggen tegen de hervormingsgezinden, die eensgezinder waren en het tij van de geschiedenis beter begrepen.

Het uiteenvallen van het FSN Binnen het FSN ontstonden conflicten tussen hervormingsgezinden, zoals partijvoorzitter en premier Petre Roman, en conservatieven, zoals president Iliescu.

In een tijd van vijandschap tegen de hervormingsgezinden gaf de rede zoveel aanstoot, dat Cop en Calvijn uit Parijs moesten vluchten.

De verwachting was dat een hoge opkomst gunstig zou zijn voor de hervormingsgezinden, maar de uitslag op 13 juni was anders: Ahmedinejad kreeg 63% van de stemmen en Mousavi 34%.

In maart van dat jaar leidde de Twintigste Partijdag van de Estische Communistische Partij tot een splitsing tussen de hervormingsgezinden en de Moskougetrouwen.