Herzen in een zin

De Alexander Herzen stichting, die hij helpt oprichten, geeft teksten van dissidenten uit voor de Russische markt.

Hij liet - wat verboden was - in het buitenland, in Amsterdam, door de Alexander Herzen Stichting een boek uitgeven waarvan de titel in vertaling luidt: Haalt de Sovjetunie 1984?

Hij was gastdocent aan de Academie voor Beeldende Kunsten, het Repin-Instituut en de Universiteit A. Herzen.

In het grootste deel van carrière was Herzen kritisch ten opzichte van het slavofiele gedachtegoed.

Sinds 3 februari 2010 was ze te zien in de tele-novelle Alisa – Folge deinem Herzen.

Het project krijgt de slogan ‘Die Winterspiele im Herzen der Schweiz’ (“De Winterspelen in het hart van Zwitserland”).

De speciale prijs van de jury gaat naar de Roemeens-Duitse coproductie 'Vernarbte Herzen' van de Roemeense regisseur Radu Jude.

Karel van het Reve en zijn vrouw Josien hebben de Herzen-stichting opgericht om dissidente auteurs te kunnen uitgeven.

Dit is de Herzen die Berlin wilde zijn.

En de moraal van het verhaal, waarnaar de titel verwijst: een uitspraak van Alexander Herzen, door Mendel doorgegeven.

In sommige gevallen bleek namelijk dat de tegenkoppeling en de auto-bias regeling samen een langzame oscillatie veroorzaakten van enige Herzen.

Aleksandr Herzen nam in 1861 enkele van zijn verzen op in een beroemd geworden bloemlezing van toentertijd in Rusland verboden dichters.

Aš maakt deel uit van de microregio Freunde im Herzen Europas, een samenwerkingsverband tussen Duitse en Tsjechische gemeenten.

De bamboesnijder en het maanmeisje is een hoorspel van Frank Herzen, vrij bewerkt naar de 10de-eeuwse Japanse legende Takatori monogatari.

De contacten met Herzen werden Afanasjev noodlottig; in 1862 werd hij gedwongen de staatsdienst te verlaten.

Hij was en bleef, zoals Alexander Herzen over hem schrijft, een tamelijk naïeve, onzekere man, maar alleraardigst, een geniale mozaïek.

In 1853 richtte Herzen samen met zijn vriend Ogarov de Vrije Russische Pers op, waar Russische geschriften ongecensureerd gedrukt konden worden.

In 1998 ontving hij het eredoctoraat aan de Universiteit A. Herzen te Sint-Petersburg voor zijn werk als kunstenaar, kunstpedagoog en cultureel ambassadeur.

Toch liet Herzen zich vermurwen om het grootste gedeelte van het fonds aan Netchajev te overhandigen, wat hij dan mee zou nemen naar Rusland om daarmee steun voor de revolutie te mobiliseren.

Alexander Herzen hield niet van Netchajevs fanatisme en verzette zich hevig tegen de campagne, ook omdat hij bang was, dat Netchajev Bakoenin zou aanzetten tot extremere retoriek.