Heupschild in een zin

Als paleopatholoog was Moodie verdacht op afwijkingen en hij meende die gevonden te hebben op de achterkant van het heupschild waar zich drie cirkelvormige uithollingen bevonden.

Deze grootste osteodermen zijn de voorste van vier rijen grote beenschubben die zich naar achteren over de banden en het heupschild voortzetten.

Een ander fragment is rechthoekig en is wellicht afkomstig van een gordel die de nekbasis beschermde in plaats van het heupschild.

Er is een vergroeid heupschild aanwezig opgebouwd uit meer langgerekte beenschubben die in de lengterichting liggen.

Het bekken is bedekt met een vergroeid heupschild, het eerste dat bij een ankylosauriër buiten Europa of Noord-Amerika is aangetroffen.

Het heupschild bestaat uit kleinere zeshoekige plaatjes.

Het heupschild bestaat uit zeshoekige osteodermen.

Kirkland meende dat de zijkanten van het heupschild bezet waren met vier paar lage driehoekige stekels.

Ook na restauratie van het heupschild beleven er negenendertig beenschubben over.

Op iedere helft van het heupschild zijn in de lengterichting van het lichaam vier parallelle rijen grote osteodermen aanwezig.

Vermoedelijk is er een heupschild boven het bekken en daarvóór liggen overdwars georiënteerde banden over de borstkas.

Het heupschild van het pantser heeft op de voorste hoeken grote osteodermen met een vlakke basis en overdwars afgeplatte kielen.

Boven de heupen vormen die een aaneengegroeid heupschild (pelvic shield), bestaande uit min of meer rechthoekige beenplaten en grotere ronde osteodermen met een kiel of stekeltje omgeven door kleinere.

De achterpoten worden inderdaad, vooral bij vroege vormen, vaak door een heupschild overkapt en zo beschermd.

Een echte autapomorfie zag zij in de rozetten van het heupschild: bij geen enkele andere bekende ankylosauriër is de centrale osteoderm niet volledig omringd door kleine schubben.

Het heupschild bestaat uit vergroeide osteodermen die rozetten vormen met een grote centrale plaat omgeven door kleinere plaatjes.