Hofraad in een zin

Ferdinand zat de hofraad in haar plaats voor.

In de 14e eeuw werd de algemene opvatting dat de koning niet mocht besluiten zonder een goede en zorgvuldige beraadslaging (bonne et mûre délibération) met zijn hofraad.

Tijdens de hofraad, gehouden een jaar later in Sevilla, verklaarde Peter dat María zijn enige, werkelijke liefde was geweest.

Van een soort Hofraad die beleidsadviezen gaf, naar een gespecialiseerde, bijna rechterlijke toetsingsinstantie.

Daartegenover werd de grotere hofraad aangeduid als Grand Conseil, die verantwoordelijk bleef voor juridische en financiële zaken.

Was de zaak dan nog verder appellabel, dan was beroep mogelijk op hetzij de keizerlijke Hofraad, hetzij het Rijkskamergerecht.

De Portugese hofraad besloot de koningin af te zetten en benoemde Peter, Hertog van Coimbra tot regent (van 1439 tot 1448).

De vorst probeerde hieraan tegemoet te komen, door gewestelijke leden van de adel in zijn Hofraad aan te trekken.

In de 16e eeuw maakte de grote en algemene hofraad ten slotte plaats voor kleinere gespecialiseerde afdelingen of zelfstandige raden, waarvan de belangrijkste in veel landen de Raad van State heette.

In de 18e eeuw werd de hofraad ook wel regering (regierung) genoemd.

Tot in 1366 was Van Blois een vertrouweling van Albrecht van Beieren in zijn hofraad in Holland en bekleede diversen functies voor hem, waaronder tresoir en stadhouder, maar na een ambassadebezoek in Parijs brokkelde de verwantschap af.

Wat de wetgevende bevoegdheid van de vorst betreft had de hofraad voornamelijk een adviserende functie.

Zelf hield de vorst zijn Hofraad er als persoonlijk adviesorgaan op na om hem bij te staan bij het bestuur van zijn vorstendommen.

Binnen de grote groep van de hofraad had zich namelijk een kleinere Geheime Raad gevormd, bestaande uit enkele edelen, aangevuld met juristen van burgerlijke afkomst en onder leiding van een eigen hoofd.

Binnen de hofraad kwam al in de 13e eeuw een kleinere raad voor onder de naam Conseil étroit of Conseil secret.

De hoge hofraad benoemt Hugo van Antiochië in 1267 als nieuwe monarch.

De miniatuur fungeert als een groepsportret van Filips de Goede met zijn hofraad.

Doordat haar vader een gevierd krijgsheer en bestuurder, ridder in het Gulden Vlies en lid van de hofraad van Margaretha van Oostenrijk verkeerde Anna in de hoogste kringen.

Het andere deel van hofraad werd sindsdien ook wel de Grote Raad nevens de Vorst genoemd, maar verloor allengs aan betekenis.

In 1168 kwam graaf Filips van de Elzas hier al samen met zijn hofraad.