Honorum in een zin

Anselme de Peellaert begon aan de cursus honorum door zijn (kortstondige) benoeming tot schepen van het Brugse Vrije.

De cursus honorum (loopbaan van ereambten) was de voorgeschreven loopbaan voor Romeinse burgers die een politieke carrière ambieerden.

Dit ambt kan beschouwd worden als de eerste stap in de cursus honorum.

Na 1584 konden zij en hun kinderen ongestoord de cursus honorum hernemen.

De vraag of een Orde een legitieme ridderorde of een pseudo-orde is hangt samen met het begrip fons honorum (Latijn:"bron van eer").

De paus is een fons honorum en kan daarom wapens, titels en eerbewijzen verlenen die overal worden erkend.

Een fons honorum is in het recht de maatstaf die het verschil tussen ridderorden en verenigingen die daarop willen lijken maakt.

Een orde als de "Orde van de Heilige Sebastiaan in Europa" wordt in het orderecht en in de faleristiek tot de pseudo-orden gerekend omdat ze niet voldoet aan de eis dat een orde door een staatshoofd, regering of fons honorum werd ingesteld.

Het beginsel van de fons honorum In de middeleeuwen was het niet ongebruikelijk wanneer een groep edellieden of burgers een ridderorde stichtten.

Het Ius Honorum was in het Romeinse Rijk het recht om ere-ambten uit te oefenen.

Het ius suffragii ging hand in hand met het ius honorum (het recht op ereambten).

Hij begon al aan de cursus honorum nog voor hij afgestudeerd was.

Hij doorliep geen cursus honorum en stortte zich alleen op zijn juridische interesse; vandaar dat hij als de grootste jurist van zijn tijd wordt beschouwd.

Levensloop Anselme de Peellaert begon aan de cursus honorum door zijn (kortstondige) benoeming tot schepen van het Brugse Vrije.

Omdat er wel erg lange tijd verstreken is sinds zijn ambtstermijn in Asia in het licht van de gebruikelijke cursus honorum is ook wel voorgesteld dat zijn termijn in Sardinië eerder gedateerd moet worden.

Wanneer iemand als infamia (eerloosheid) werd bestemd (hetzij door oneervol gedrag, hetzij door een veroordeling, hetzij ex edicto praetoris ), verloor deze zowel zijn ius suffragii als honorum.

Adeldom, eretitels en ridderorden zijn dus verbonden aan een dergelijke "fons honorum".

Aemilius Paulus had vier zonen, die hij niet allemaal in de cursus honorum kon ondersteunen.

Ambitie Inscriptie uit Rome met de cursus honorum van Marcus Livius Drusus minor.

Deze families hebben volkenrechtelijk een bijzondere status en het hoofd van een dergelijk geslacht is een " fons honorum ".