Hoofdstelling

Hoofdstelling van de algebra Uit de hoofdstelling van de algebra volgt, dat ieder polynoom met een graad n van ten minste 1, precies n nulpunten in het complexe vlak heeft, wanneer ieder nulpunt met k als multipliciteit k keer wordt geteld.

De hoofdstelling van de algebra impliceert dat iedere niet-constante polynoom met reële coëfficiënten kan worden geschreven als een product van factoren met reële coëfficiënten en van hooguit de tweede graad.

De hoofdstelling van de integraalrekening bestaat uit twee delen.

De stelling van Abel is niet in tegenspraak met de hoofdstelling van de algebra.

Het is daarom niet verwonderlijk dat geen van hen de hoofdstelling van de integraalrekening gevonden heeft.

In eerste instantie werkte hij binnen de schematheorie aan de veralgemening van de hoofdstelling van Zariski.

Waring bewees de hoofdstelling van de symmetrische functies, en beschouwde speciaal de relatie tussen de wortels van een vierdegraads vergelijkingen en haar kubieke oplosmethode.

Averroës hoofdstelling was dat godsdienst (islam) en filosofie (Aristoteles) goed samen konden gaan, iets dat hij ook betoogde in een ander werk, de De definitieve verhandelingHet beslissende traktaat).

Dat hebben wiskundigen ooit zo vastgelegd om te zorgen dat de hoofdstelling van de rekenkunde makkelijk te formuleren is.

Zijn hoofdstelling was dat de sterke formaliteit en romantiek van het hofleven in de late middeleeuwen bescherming en verdediging bood tegen de ruwe maatschappij.

De hoofdstelling van zijn volumineuze studie Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus schijnt ergens uit een voetnoot te moeten worden opgediept.

Zijn hoofdstelling luidde: 'De zich steeds sneller uitbreidende medische wetenschap en de hierop berustende professionele institutionele gezondheidszorg bedreigen de gezondheid van mensen in plaats van die te bevorderen'.

Dat was de hoofdstelling van drs. Teun van der Leer, rector van het Baptisten-seminarium, vrijdag j.l. tijdens een bijeenkomst bij de EA/EZA in Driebergen.

Voor het ontbinden in factoren en in het bijzonder voor de hoofdstelling van de rekenkunde is het echter handiger om 1 niet als priemfactor te zien, of om het te zien als een impliciete factor die altijd aanwezig is en niet opgeschreven hoeft te worden.

Als gevolg van de hoofdstelling van de algebra heeft iedere derdegraadsvergelijking drie oplossingen, waarbij samenvallende oplossingen zo vaak meetellen, als dat zij samenvallen.

De eerder geciteerde hoofdstelling van de algebra betekent dat een gesloten lichaam is.

De hoofdstelling van de Galoistheorie brengt stijgende ketens van lichamen in verband met dalende ketens van normaaldelers in een groep.

De hoofdstelling van de rekenkunde luidt dat elk natuurlijk getal groter dan 1 op de volgorde na op een unieke manier kan worden geschreven als het product van priemfactoren.

De hoofdstelling van de rekenkunde zegt dat elk natuurlijk getal groter dan 1 precies één ontbinding in priemfactoren heeft.

Het eerste strikte bewijs werd in 1806 gepubliceerd door Argand ; het was ook Argand die de fundamentele hoofdstelling van de algebra voor het eerst formuleerde voor polynomen met complexe coëfficiënten, in plaats van alleen reële coëfficiënten.