Hoofdtoonsoort

Daarna komt een nep "A" thema in de subdominant toonsoort, dat gevolgd wordt door het echte "A" thema in de hoofdtoonsoort.

De synthese is als proces in de doorwerking, als resultaat in de reprise hoorbaar, omdat daar beide thema's in de hoofdtoonsoort te horen zijn.

Het eerste "A" thema begint in de hoofdtoonsoort, waarna het "B" thema in de dominant toonsoort overgaat met grote arpeggios.

Na de herhaling blijft de muziek in Es majeur, om makkelijker terug te kunnen keren naar de hoofdtoonsoort As majeur.

Daar vangt het eufonium aan met een stereotiepe begeleiding van staccato 's, afwisselend op de tonica en de dominant van de hoofdtoonsoort ( sol groot ).

Een animato van 7 maten schept daarna het klimaat waaruit thema 1 (in hoofdtoonsoort g klein) tevoorschijn komt.

De reprise begint hetzelfde als de expositie, maar heeft ook het tweede thema in de hoofdtoonsoort.

Het zou zijn tweede worden, als opvolger van het vioolconcert (met uitsluitend strijkers in het orkest) dat in de hoofdtoonsoort d-kleine terts staat en dat uit 1822 dateert toen Mendelssohn amper 13 jaar oud was.

Om dit te ondervangen volgt dan vaak op de comes een tussenspel om terug te moduleren naar de hoofdtoonsoort.