Hopplant

De eerste belangrijke verandering gedurende de Middeleeuwen was dus de overstap van gruit (gruyt, grutte: een plantenmengsel om bier aroma te geven) naar gebruik van de hopplant.

Vruchtkegels van de hopplant (‘hopbellen’) geven een bittere smaak aan bier.

Natuurlijk ontbreekt de hopplant als smaakmaker van het bier niet.

De hopplant is een snelle groeier.

Van de hopplant worden de onbevruchte vrouwelijke bloemen gebruikt.

De mannelijke hopplant is immers rijk aan vetten en vetzuren die het bierschuim verstoren.

Daarnaast is het voor de schuimkraag van belang om enkel met vrouwelijke hopplanten te werken, want de mannelijke hopplant is rijk aan vetten en vetzuren die het bierschuim verstoren.

Myrcenol komt zelf ook voor in de natuur (bijvoorbeeld in de hopplant en fungeert als feromoon voor de kevers Ips schmutzenhoferi en Ips duplicatus''.