Houellebecqs in een zin

Houellebecqs probleem zit ’m in het woord zelf.

Martin de Haan, die als Houellebecqs vaste vertaler geregeld contact met hem heeft, is niet blij met de gang van zaken.

Michel Houellebecqs roman (2015), over een sluimerende godsdienstoorlog in het Frankrijk van 2022, verscheen op de dag van de moordaanslag op Charlie Hebdo in Parijs: sindsdien kan het nog enkel in die samenloop worden gelezen.

Bereiken we de democratische voorwaarde niet dan is het waarschijnlijk gewoon wachten tot het geweld uit islamitische hoek vanzelf ontstaat, of wellicht a la Houellebecqs Submission.

Hier vindt de eenzame universitair docent François mensen op zijn pad die, zoals in Houellebecqs roman, in cultuur-historische (geweldig breedsprakige) betogen uitweiden over de verwording van de Europese cultuur.

Intussen worden Houellebecqs woorden gestaafd aan de hand van enkele creatief lijdende, bewonderenswaardige Parijzenaren, onder wie Vincent (53), een teruggetrokken beeldhouwer die in zijn kelder knutselt aan een mysterieus, allesomvattend object.

Dit beeld komt niet uit Michel Houellebecqs nieuwste roman Soumission, waarin de islam in Frankrijk de overhand krijgt.

Houellebecqs vorige boeken leerden dat literaire kwaliteit niet synoniem is met goede smaak.

Was in Houellebecqs eerdere werk het Westen nog een zieke patiënt, inmiddels is hij terminaalIn zijn eerste twee romans – De wereld als markt en strijd Elementaire deeltjes (1998) – ging het nog vooral om de diagnose.

Houellebecqs aankondiging van een metafysische omwenteling als gevolg van een technologische revolutie is inmiddels veel minder sciencefiction.

Want al is de schijnheiligheid van sommige westerlingen goed voor een flinke dosis cynisme - in hun afkeer van 'seksuele slavernij' spreiden ze hooguit hun eigen hysterische bekrompenheid ten toon - Houellebecqs bête noire in Plateforme is de islam.

En Houellebecqs roman als de door Beier inventief geregisseerde toneelmonoloog Hamburg gaat nog veel plezier beleven aan de vechtlustige vakvrouw Karin Beier.

Ik weet niet of Baudet hier Houellebecqs standpunten juist weergeeft, ik weet niet eens of Baudet zijn eigen standpunten juist weergeeft, maar één ding is zeker.

In het nawoord bij Houellebecqs debuutroman De wereld als markt en strijd (1994) schetst vaste vertaler Martin de Haan de geboorte van een literair fenomeen.