Huiverde

Ik huiverde een beetje.

Hij huiverde van afschuw bij de gruwelijke aanblik.

Ik huiverde wel even bij het lezen van 'Google' i.c.m. 'gezichtsherkenning'.

Ik huiverde even, maar de blik in zijn ogen was zacht.

Brück huiverde bij die gedachte en gaf de monnik een simpel advies: zet geen voet buiten Saksen.

Aldus schreven vorig jaar twee Amerikaanse politicologen in het gezaghebbende tijdschrift En de Russische legertop huiverde.

Dat hij huiverde voor het moderne, is begrijpelijk, want met de moderne kunst gingen ook de traditionele kunst en maatschappij aan stukken.

Ik huiverde bij de aanblik van deze menselijke rampspoed.

Ik huiverde dan telkens bij de gedachte dat deze ogenschijnlijk betekenisloze gebeurtenis het lot van mijn hele lichaam weerspiegelde.

Ik huiverde ervoor om aan het project te beginnen, omdat ik vermoedde dat me in Algerije heel wat narigheden te wachten stonden.

Hoe graag Wolkers dat ook wilde, hij huiverde bij de gedachte afscheid te moeten nemen van zijn volkstuin.

Mijn moeder huiverde echter.

Wethouder Laurens Ivens (Wonen) huiverde, omdat er twijfels waren of dit juridisch wel haalbaar is.

Het vlees van haar billen huiverde onder de huid telkens ik in haar ging en bij elke stoot trilde haar gegrom en gekreun alsof het zich voortplantte vanuit de echokamer van haar kut.

Ondanks dat, huiverde ze want de regen maakte haar nat en koud.

Ze huiverde en hield zich in om niet te gaan rennen, want daardoor zou ze toch nog de aandacht trekken.

Ik huiverde even, en liet hem verder zijn gang gaan.

Zij huiverde, schudde haar hoofd en probeerde haar trillende handen te verbergen.

Ik huiverde om de gedetailleerde inhoud.

Als gematigd conservatief huiverde Röpke voor de toepassing van de wetten van de markt op terreinen die buiten het bereik van de economie vallen.