Husserls in een zin

In 1917 nam Husserls denken een belangrijke wending door de vernieuwde aandacht voor innerlijk tijdsbewustzijn.

In die zin moet Husserls credo Zurück zu den Sachen selbst (terug naar de zaken zelf) begrepen worden.

Sartre zijn werk La Transcendance de l'Ego kan gezien worden als een reactie op Husserls fenomenologie.

In die periode hadden meerdere studenten, onder aansporing van Daubert een geïnspireerd door Husserls werken, de overstap naar Göttingen gemaakt (dit wordt ook wel de Münchense invasie van Göttingen genoemd).

Edmund Husserls methode van de fenomenologie zou voor de meeste latere existentialisten heel belangrijk worden.

Husserls fenomenologie is transcendentaal doordat ze zich toelegt op het ontdekken van noodzakelijke wetten binnen het immanente domein.

Martin Heidegger, Husserls belangrijkste leerling, plaatste Existenz op de voorgrond en zou op zijn beurt het werk van Sartre en andere existentialisten beïnvloeden.

Naast de invloed van Brentano moet ook de psycholoog Carl Stumpf (1848-1936) genoemd worden als een grote inspiratiebron voor Husserls fenomenologie.

Reinach, Daubert en vele anderen kozen ervoor om dichter bij Husserls eerdere positie van de Logische Onderzoekingen te blijven, in plaats van hem te volgen op het pad van het idealisme van de transcendentale fenomenologie.

Volgens Husserls fenomenologie nemen we van de werkelijkheid alleen de verschijningsvormen ( fenomenen ) waar.

Het verschil kwam vooral op de voorgrond na de publicatie van Heideggers hoofdwerk Sein und Zeit (1927), dat op cruciale punten afweek van Husserls fenomenologie en het ideaal van filosofie als een strenge wetenschap.

Hij schrijft Kaufmann in juni al vanuit Freiburg waar hij Husserl bezocht, dat zij onafhankelijk in staat zijn gebleken Husserls werk juist te interpreteren en verder te ontwikkelen.

In 1962 vertaalde hij Husserls essay Origin of Geometry en voorzag hij deze van een eigen inleiding.

Meer recent werk in Husserl-studies benadrukt steeds meer de wending die Husserls denken onderging in de genetische fase van zijn denken.

Reinachs onderzoek was voornamelijk gebaseerd op Husserls analyse van betekenis en taal in de Logische Onderzoekingen, maar ook op Dauberts kritiek daarop.

Voor Sartre is het, als men Husserls eigen principes volgt, niet nodig dat men een soort vaste subjectiviteit aanneemt, die alle verschillende intentionele handelingen samen zou houden.