Huszár in een zin

Zo ontwierpen Wils en Huszár tussen 1920 en 1921 het fotoatelier van Henri Berssenbrugge in Den Haag, waarbij Wils het interieur en meubels ontwierp en Huszár deze van kleur voorzag.

Huszár omschreef zijn pop als volgt: "Deze mechanische dansfiguur verschijnt op een wit doek als schaduw (schim).

Huszár onderhield al vanaf 1921 internationale contacten.

Huszár schreef Van Doesburg dat hij het verlangen had zich ‘te combineren’ met Van der Leck, Mondriaan en anderen, waarna Van Doesburg de groep ‘bewust abstracten’ of ‘werkelijk anderen’ oprichtte.

In december vaardigde Huszár een wet uit, waarmee iedere persoon kon worden aangehouden die "een gevaar vormde voor de openbare orde".

Mondriaan, een tegenstander van de vermenging van schilderkunst en architectuur, noemde de tentoonstellingsruimte van Huszár en Rietveld ‘de verkeerde uitvoering van ’t verkeerde begrip’.

Studioso (1993): p. 40. Na de oorlog keek Huszár regelmatig terug op zijn periode bij De Stijl.

Tijdens de oorlog wist Huszár als jood uit de handen van de bezetter te blijven.

Van Doesburg, Huszár, Tielens en Van Doesburg (1923): p. 72. Van dit alles kwam echter niets terecht.

Volgens Carsten-Peter Warnecke kregen Huszár en Van Doesburg ruzie over het kleurenschema van Robert van 't Hoffs interieur van zijn woonboot De Stijl.

Veel kunst maakte hij in deze periode niet, maar hij schreef wel veel en ontwikkelde eigen theorieën die hij deelde met collega’s als Bart van der Leck, Theo van Doesburg en Vilmos Huszár.

Daarna verscheen de Stijl-schilder Vilmos Huszár ten tonele met een mechanische pop met één rood en één groen oog, die hij een uiterst hoekige dans liet uitvoeren.

Bruynzeels bungalow Stormhoek die naast de deurenfabriek werd gebouwd, werd ontworpen door de architect Jan Wils terwijl Piet Zwart de ontwerper van de meubelen was en ook Vilmos Huszár en een steentje aan bijdroeg.

Herkomst Het werk is in 1922 of eerder door Van Doesburg aan Vilmos Huszár gegeven of verkocht.

Huszár was de overbuurman Bruynzeel en in 1917 al ontwierp hij een advertentie voor zijn firma.

Volgens Huszár was het oorspronkelijke doel om te demonstreren wat de grote dadaïsten in het buitenland hadden bereikt op het gebied van de toneelkunst en in het bijzonder de decoratieve en beeldende kant daarvan.