Hydraat

Deze ijsachtige verbinding, die op zijn plaats wordt gehouden door waterstofbruggen, heet ook wel een hydraat.

Tot nog toe was het enige bekende hydraat voor natriumchloride een eenvoudige structuur met één zoutmolecuul voor elke twee watermoleculen.

Deze stof heeft een witte kleur, maar gaat bij blootstelling aan vochtige lucht langzaam weer in het blauwe hydraat over.

In feite is het hydraat eenvoudigweg een andere chemische verbinding: de watermoleculen zijn chemisch gebonden.

Men kan een hydraat zijn kristalwater doen verliezen door het te verwarmen.

Ooit wel eens gekeken hoeveel CH4 hydraat er zich als een sluip moordenaar onder het opervak bevind?

De mengeling van calcium, aluminium, silicaat en hydraat met daartussen al-tobermiet-kristallen die het geheel verstevigen.

Een andere naam voor een stof met kristalwater is een hydraat.

Als je water bij gipspoeder doet en roert, ontstaat een hydraat.

Dit is weliswaar het hydraat.

Gewoonlijk wordt het gebruikt als een 40 gewichtsprocent oplossing in water, in mindere mate als vast hydraat.

Het indampen van zoutoplossingen levert vaak een hydraat op.

Hierbij treedt hydratatie op: : Deze hydratatie kan eenvoudigweg ongedaan gemaakt worden door het hydraat te verhitten.

Hydraten Hydratatie kan tot een hydraat leiden.

Is de dampspanning lager dan de evenwichtswaarde, dan staat het kristal (het hydraat) kristalwater af en verweren de kristallen.

Voor de Trias-Jura-extinctie en het Paleocene-Eocene Thermal Maximum is het vrijkomen van methaan uit hydraat als hypothetische oorzaak voor klimaatverandering naar voren geschoven.

De verbinding is heel hygroscopisch en de vaste vorm is dus het mono-hydraat.

Het anhydraat kan niet simpel gemaakt worden door het hydraat te verhitten, hierbij gaat het namelijk onmiddellijk over in de gasfase waarbij het direct met water in de lucht reageert tot aluminumhydroxide en waterstofchloride.